Είναι τα πυρηνικά απόβλητα τόσο επικίνδυνα όσο νομίζουν οι άνθρωποι; Εδώ είναι η πραγματικότητα

Η πυρηνική ενέργεια είναι ένα από τα πιο πολωτικά θέματα όταν πρόκειται για τρόπους παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν ότι τα πυρηνικά είναι μια πολύ καλύτερη εναλλακτική λύση στα ορυκτά καύσιμα και υπόσχονται ένα καλύτερο, καθαρότερο μέλλον, χωρίς ατμοσφαιρική ρύπανση και ένα υποβαθμισμένο ατμοσφαιρικό στρώμα. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν άνθρωποι που προειδοποιούν για το πώς τα πυρηνικά απόβλητα είναι εξαιρετικά επικίνδυνα και ο κίνδυνος είναι πολύ υψηλός για να επιτραπεί σε μεγαλύτερες κλίμακες. Ποια είναι η αλήθεια πίσω από αυτό και τα πυρηνικά απόβλητα είναι πραγματικά τεράστιο πρόβλημα;

Σε αυτή την περίπτωση και οι δύο πλευρές είναι αληθινές. Η χρήση της πυρηνικής ενέργειας έχει πολλά οφέλη: Η εντατική χρήση άνθρακα και πετρελαίου έχει προκαλέσει δυνητικά μη αναστρέψιμη βλάβη στον πλανήτη μας, με το στρώμα του όζοντος να επιδεινώνεται και τα επίπεδα ρύπανσης να κλιμακώνονται γρήγορα. Παρόλα αυτά, ωστόσο, είναι επίσης αλήθεια ότι τα πυρηνικά απόβλητα ενέχουν σημαντικούς κινδύνους όταν αντιμετωπίζονται με ακατάλληλο τρόπο και μπορούν πράγματι να οδηγήσουν σε τρομακτικά ατυχήματα και πυρηνικές καταστροφές.

Ευτυχώς, από το Τσερνόμπιλ, η ανθρωπότητα έχει γίνει πολύ καλή στην παραγωγή πυρηνικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης των κινδύνων για την ασφάλεια που μπορεί να οδηγήσουν σε οποιεσδήποτε καταστροφές. Η πιθανότητα κακής διαχείρισης εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά η διαχείριση της πυρηνικής ενέργειας έχει ως αποτέλεσμα λιγότερους θανάτους συνολικά (άμεσα και έμμεσα) από άλλες μεθόδους παραγωγής ενέργειας. Η πιθανότητα θανατηφόρων ατυχημάτων μεγάλης κλίμακας είναι πολύ μεγαλύτερη στα υδροηλεκτρικά εργοστάσια και πολύ περισσότεροι θάνατοι προκαλούνται έμμεσα από την εισπνοή αποβλήτων ορυκτών καυσίμων παρά από τη ραδιενέργεια από πυρηνικά απόβλητα. Τα πυρηνικά απόβλητα εξακολουθούν να έχουν τους κινδύνους τους, αλλά δεν είναι τόσο θανατηφόρα όσο πολλοί πιστεύουν.

Για να κατανοήσουμε τους κινδύνους των πυρηνικών αποβλήτων, πρέπει πρώτα να τα ορίσουμε σωστά. Τα απόβλητα που παράγονται από πυρηνικούς σταθμούς μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις κατηγορίες: Απόβλητα χαμηλής στάθμης (LLW), όπως ρούχα ή εργαλεία που υπάρχουν στον ίδιο χώρο όπου συμβαίνει η σχάση. Απόβλητα μεσαίου επιπέδου (ILW), όπως τα φίλτρα που σχετίζονται άμεσα με την παραγωγή. και τα απόβλητα υψηλού επιπέδου (HLW), τα οποία περιλαμβάνουν τα τοξικά ραδιενεργά υπολείμματα ουρανίου.

Τα απόβλητα χαμηλής στάθμης και τα απόβλητα μεσαίου επιπέδου δεν διαφέρουν τόσο από τα τοξικά υπολείμματα που παράγονται από μη πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής και μπορούν να αντιμετωπιστούν αρκετά εύκολα. Αυτά αποτελούν περίπου το 97% όλων των αποβλήτων που παράγονται για την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας, αφήνοντας πίσω μόνο το 3% που είναι πραγματικά επικίνδυνο. Αυτός είναι ένας εξαιρετικά μικρός αριθμός, και είναι αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι αναφέρουν όταν λένε πυρηνικά απόβλητα. Αυτού του είδους τα πυρηνικά απόβλητα είναι επικίνδυνα, αλλά μόνο εάν δεν αντιμετωπίζονται σωστά. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα αγγίζουν απευθείας αυτά τα απόβλητα, γεγονός που καθιστά την πυρηνική ενέργεια όχι μόνο μία από τις ασφαλέστερες, αλλά και μία από τις πιο καθαρές πηγές ενέργειας.

Υπάρχει απίστευτα χαμηλή πιθανότητα κάποια από αυτά τα απόβλητα να διαρρεύσει και να δημιουργήσει πρόβλημα, τουλάχιστον για τον επόμενο αιώνα. Ο πραγματικός Ο κίνδυνος των πυρηνικών αποβλήτων προέρχεται από το πόσο καιρό παραμένει ραδιενεργό μετά τη χρήση τους ως καύσιμο και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την απόρριψή τους. Δεν έχουμε κανέναν τρόπο να αντιμετωπίσουμε σωστά τα πυρηνικά απόβλητα μακροπρόθεσμα. Οι περισσότερες χώρες (συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ) αποθηκεύουν αυτά τα απόβλητα σε αδιαπέραστα δοχεία που προορίζονται να διαρκέσουν δεκαετίες. Αυτά τα πυρηνικά απόβλητα μπορούν να διαρκέσουν για εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, ωστόσο, γεγονός που καθιστά αυτή τη μέθοδο μόνο μια προσωρινή λύση. Μια εναλλακτική είναι η δημιουργία ημιμόνιμων αποθετηρίων που μπορούν να διαρκέσουν έως και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, κάτι Η Φινλανδία το έχει ήδη κάνειμε άλλες χώρες να έχουν παρόμοια σχέδια.

Ευτυχώς, υπάρχουν τρόποι να μειωθεί σημαντικά η ποσότητα των πυρηνικών αποβλήτων, απλώς δεν είναι ευρέως χρησιμοποιούμενες μέθοδοι. Ο κύριος τρόπος είναι να επαναχρησιμοποιήσουμε αυτά που θεωρούμε πυρηνικά απόβλητα ως καύσιμο, περιορίζοντας σημαντικά την ποσότητα των απορριμμάτων που παράγονται. Αυτό μπορεί να φαίνεται σαν μια θεωρητική πρακτική, αλλά είναι κάτι που είχαμε την τεχνολογία τα τελευταία 50 χρόνια. με χώρες όπως η Γαλλία, η Ινδία και η Ρωσία να το χρησιμοποιούν ήδη πλήρως.

Ο λόγος που οι ΗΠΑ και πολλές άλλες χώρες αρνούνται να το κάνουν είναι διπλός: Μετά το περιστατικό στο Τσερνόμπιλ και περιπτώσεις σκόπιμης κατάχρησης πυρηνικών αποβλήτων για τη δημιουργία στρατιωτικών όπλων, οι ΗΠΑ απαγόρευσαν τον επαναχρησιμοποιούμενο πυρηνικό εξοπλισμό για κάποιο διάστημα. Αυτή η απαγόρευση άρθηκε τελικά, αλλά η χώρα είχε ήδη επενδύσει σε μια δομή σταθμού ηλεκτροπαραγωγής που λειτουργούσε με πυρηνικές ενώσεις μιας χρήσης. Δεύτερον, και ίσως πιο σημαντικό, αυτή η διαδικασία είναι πολύ δαπανηρή. Είναι πολύ πιο εύκολο να αγοράσουμε περισσότερο ουράνιο και να το πετάξουμε παρά να αναπτύξουμε νέες εγκαταστάσεις με ολοκαίνουργια υποδομή, γι’ αυτό και η πυρηνική ενέργεια δεν καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών μας σε ενέργεια.

Η επαναχρησιμοποίηση πυρηνικών αποβλήτων σημαίνει διαχωρισμό των πιο επικίνδυνων, μη επεξεργάσιμων κλασμάτων (κυρίως πλουτώνιο) από αυτά που μπορούν ακόμα να χρησιμοποιηθούν όταν απομονωθούν: τα υπολείμματα ουρανίου. Αυτό μειώνει την ποσότητα των αποβλήτων που παράγονται, καθώς η δυνατότητα χρήσης ενώσεων από το ίδιο ουράνιο πολλές φορές σημαίνει ότι θα καταναλωθεί πολύ λιγότερα από αυτά. Η μεγάλη διάρκεια ζωής των πυρηνικών αποβλήτων ξεκινά επίσης από την πρώτη φορά που χρησιμοποιούνται, επομένως η δυνατότητα επαναχρησιμοποίησής τους σημαίνει επίσης ότι θα πρέπει να αποθηκευτούν για μικρότερο χρονικό διάστημα. Η Γαλλία το κάνει αυτό σε απίστευτα μεγάλη κλίμακα, γι’ αυτό το 70% της ενέργειας της είναι πυρηνική.