Η ξεχασμένη ταινία του HBO About Bidding Wars είναι εξίσου σχετική με τη δεκαετία του ’90

Όλοι θέλουν ένα κομμάτι από την πίτα, αλλά κανείς δεν θέλει να το ψήσει από την αρχή. Ονομάστε το μια κουρασμένη αναλογία, αλλά αποτυπώνει τέλεια τη νοοτροπία προσφοράς-πολέμου που κυριαρχεί στην εταιρική κουλτούρα. Και σε αυτούς τους σύγχρονους καιρούς, πολλές εταιρείες ενδιαφέρονται εξίσου να αγοράσουν την επιτυχία όσο και να την κερδίσουν — και μερικές φορές μόνο η πρώτη. Η βιομηχανία του θεάματος ασχολείται με το είδος της εταιρικής προσφοράς που συχνά ανατρέπει και μεταφέρει τις αγαπημένες μας ταινίες και εκπομπές εν ριπή οφθαλμού. Είναι αρκετά αστείο, ότι υπάρχει μια ταινία της δεκαετίας του ’90 που τρέχει επί του παρόντος στο HBO Max – μια από τις κορυφαίες υπηρεσίες ροής που αξίζει τα χρήματα που κερδίσατε με κόπο – που φαίνεται πολύ σχετική το 2025.

Το “Barbarians at the Gate” που κυκλοφόρησε το 1993 είναι μια προσαρμογή του ομώνυμου βιβλίου (εκδόθηκε το 1989) στο οποίο πρωταγωνιστεί ο James Garner ως F. Ross Johnson, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της RJR Nabisco. Όταν ο Johnson αποφασίζει να κάνει ιδιωτική την εταιρεία το 1988, το στέλεχος βρίσκεται παγιδευμένο σε έναν ανεμοστρόβιλο επιθετικών εταιρικών ελιγμών – μια καταστροφή που τροφοδοτείται από εκδίκηση από την πλευρά της Kohlberg Kravis Roberts & Co (KKR).

Ενώ ο Johnson συζητά αρχικά μια εξαγορά με μόχλευση με τον Henry Kravis (Jonathan Pryce), αποφασίζει να συναλλάσσεται με μια άλλη εταιρεία, τη Shearson Lehman Hutton. Αυτό εξοργίζει την KKR, η οποία ανταποδίδει ξεκινώντας μια αντιπροσφορά υψηλού στοιχήματος για την εξαγορά της RJR Nabisco.

Σε σκηνοθεσία Γκλεν Τζόρνταν από σενάριο του Λάρι Γκέλμπαρτ, το «Barbarians at the Gate» επαινέστηκε για τη λειτουργία του ως κοινωνικού σχολιασμού. Η ταινία θα κέρδιζε το Έμμυ για την Εξαιρετική Ταινία για Τηλεόραση, με τους Garner, Jonathan Pryce και Peter Riegert (που έπαιζε τον Peter Cohen) να ήταν όλοι υποψήφιοι για τις ερμηνείες τους.

Το “Barbarians at the Gate” συνδυάζει τις αιχμηρές επιχειρηματικές γνώσεις με τις σκοτεινές κωμικές στιγμές, δείχνοντας πόσο παράλογες και ανελέητες μπορούν να γίνουν αυτές οι συμφωνίες. Με το Netflix να σχεδιάζει να επενδύσει δισεκατομμύρια για την απόκτηση της Warner Bros το 2026 μετά από έναν πόλεμο προσφορών εναντίον της Paramount, το “Barbarians” γίνεται μια ολοένα και πιο προφητική μεταφορά για την κατάσταση του τοπίου των μέσων όπως το ξέρουμε.

Για το κοινό του 2025, η κλασική ταινία του HBO μπορεί να θεωρηθεί λιγότερο ως μια νοσταλγική αναδρομή στη Wall Street της δεκαετίας του 1980 και περισσότερο ως αντικατοπτρισμός των σημερινών εταιρικών προσφορών, των εμμονών με τα πλεονεκτήματα και των περιουσιακών στοιχείων, είτε με σνακ, πλατφόρμες ροής ή την επόμενη μεγάλη συγχώνευση μέσων. Όταν και αν ολοκληρωθεί η συγχώνευση Netflix-HBO, μια ταινία όπως το “Barbarians” μπορεί κάλλιστα να μεταναστεύσει από τη βιβλιοθήκη ροής του δεύτερου στη βιβλιοθήκη του πρώτου. Μπορεί επίσης να δούμε ένα μέλλον όπου οι εφαρμογές Netflix και HBO Max θα συνδυάζονται, μια εταιρική ενοποίηση που αναδεικνύει ορισμένες από τις δυναμικές που διασκεδάζει η ταινία.