Η Ευρώπη αναδεικνύεται ως ηγέτης στην παγκόσμια διαδικασία παροπλισμού των δικτύων παλαιότερης γενιάς, σύμφωνα με έκθεση της Omdia με τίτλο «2G and 3G Switch-off Regulations and Policies». Η ανάλυση αποκαλύπτει μια ισχυρή τάση που εστιάζει κατά κύριο λόγο στην απόσυρση των υπηρεσιών 3G, ενώ η στρατηγική για τα δίκτυα 2G διαφοροποιείται σημαντικά. Αυτή η προσέγγιση καθοδηγείται σε μεγάλο βαθμό από τη συνεχιζόμενη κρισιμότητα της τεχνολογίας 2G για την υποστήριξη εφαρμογών Machine-to-Machine (M2M) και Internet of Things (IoT) σε πολλές ευρωπαϊκές αγορές. Χώρες όπως η Γερμανία, το Βέλγιο και η Ολλανδία έχουν ήδη προχωρήσει στη σταδιακή κατάργηση του 3G, διατηρώντας ωστόσο περιορισμένη κάλυψη 2G για την εξυπηρέτηση παλαιότερων περιπτώσεων χρήσης.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το τοπίο διαμορφώνεται με σαφείς δεσμεύσεις από όλους τους παρόχους κινητής τηλεφωνίας (MNOs). Οι εταιρείες έχουν συμφωνήσει να τερματίσουν τη λειτουργία των δικτύων 2G και 3G έως το 2033, ευθυγραμμιζόμενες με τους εθνικούς στόχους για την απελευθέρωση φάσματος που απαιτείται για την επέκταση του 5G. Ωστόσο, η διαδικασία για τα δίκτυα 3G αναμένεται να ολοκληρωθεί πολύ νωρίτερα, με τις προβλέψεις να τοποθετούν το πλήρες κλείσιμό τους στις αρχές του 2026. Η Sarah McBride, Principal Analyst στο τμήμα Regulation της Omdia, επισημαίνει ότι η αυξανόμενη υιοθέτηση των 4G και 5G ωθεί τους παρόχους να απενεργοποιήσουν τα παλαιά δίκτυα για να μειώσουν την πολυπλοκότητα και να εξοικονομήσουν κόστη, καθώς η ταυτόχρονη λειτουργία τεσσάρων δικτύων είναι εξαιρετικά δαπανηρή.
Παγκόσμιες διαφοροποιήσεις και ρυθμιστικό πλαίσιο μετάβασης
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι στρατηγικές διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με την περιοχή. Στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, η έμφαση δίνεται κυρίως στον τερματισμό των δικτύων 2G, με την Ιαπωνία να πρωτοπορεί ως η πρώτη χώρα που προχώρησε σε πλήρη παροπλισμό της συγκεκριμένης τεχνολογίας. Στη Βόρεια Αμερική, η διαδικασία τερματισμού του 3G έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να έχουν finalίσει τη διαδικασία στο τέλος του 2022 και τον Καναδά να ολοκληρώνει τη δική του φάση απόσυρσης εντός του 2025. Αντιθέτως, στην Αφρική, το 3G αναμένεται να καταργηθεί πριν από το 2G, καθώς ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού εξακολουθεί να εξαρτάται από τις βασικές υπηρεσίες 2G για φωνητικές κλήσεις και SMS.
Οι διαδικασίες απενεργοποίησης ξεκινούν κατά κύριο λόγο με πρωτοβουλία των παρόχων, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει κρατική εντολή ή εποπτεία. Ο ρόλος των ρυθμιστικών αρχών περιλαμβάνει την επίβλεψη του προγράμματος για τη διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών, την έγκριση αλλαγών στη χρήση του φάσματος ή ακόμα και την απαίτηση αδειοδότησης πριν την απενεργοποίηση. Σύμφωνα με την Omdia, για να διασφαλιστεί η αποδοτική χρήση φάσματος, οι ρυθμιστικές αρχές οφείλουν να επιτρέπουν την τεχνολογικά ουδέτερη αδειοδότηση στο υφιστάμενο φάσμα άμεσα, αντί να αναμένουν τη λήξη των αδειών. Η συνεργασία μεταξύ ρυθμιστικών αρχών και παρόχων κινητής τηλεφωνίας θεωρείται κρίσιμη για την επιτυχία της στρατηγικής μετάβασης και την αποφυγή προβλημάτων.
Τα πέντε κρίσιμα στάδια της διαδικασίας απενεργοποίησης
Η διαδικασία απενεργοποίησης, όπως περιγράφεται από την Omdia, ακολουθεί μια δομημένη πορεία πέντε βημάτων. Το πρώτο βήμα αφορά τη δημοσίευση μιας ξεκάθαρης στρατηγικής «μετανάστευσης». Αυτό περιλαμβάνει τον καθορισμό ενός εθνικού ή εταιρικού οδικού χάρτη που ευθυγραμμίζει τα ενδιαφερόμενα μέρη, θέτει προσδοκίες και καθοδηγεί τις επενδυτικές αποφάσεις. Στοιχεία όπως τα χρονοδιαγράμματα, οι στόχοι κάλυψης και οι μηχανισμοί υποστήριξης για τους επηρεαζόμενους χρήστες και βιομηχανίες είναι απαραίτητα. Ακολουθεί η βελτιστοποίηση της κατανομής φάσματος. Η απελευθέρωση του φάσματος είναι κομβική, καθώς επιτρέπει την ανακατανομή των ζωνών 2G/3G σε 4G/5G μέσω ρυθμιστικών μεταρρυθμίσεων, επιτρέποντας πιο ευέλικτη χρήση και βελτιωμένη χωρητικότητα δικτύου.
Το τρίτο στάδιο εστιάζει στη διατήρηση αναλογικών πολιτικών. Στόχος είναι η ελαχιστοποίηση των βαρών συμμόρφωσης για τους παρόχους, ώστε να μπορούν να επικεντρωθούν στην αναβάθμιση των υποδομών. Τα ρυθμιστικά πλαίσια πρέπει να υποστηρίζουν την καινοτομία χωρίς να επιβάλλουν περιττούς περιορισμούς, προστατεύοντας παράλληλα τους πελάτες μέσω εξορθολογισμού των αδειοδοτήσεων και των τεχνικών απαιτήσεων. Το τέταρτο βήμα αφορά την εξέταση της ετοιμότητας των δικτύων 4G/5G (net-readiness). Πρέπει να διασφαλιστεί ότι τα δίκτυα είναι αρκετά ανθεκτικά για να διαχειριστούν την αυξημένη κίνηση και να υποστηρίξουν παλαιότερες υπηρεσίες. Η πρόωρη διακοπή λειτουργίας, χωρίς αξιολόγηση της κάλυψης και της συμβατότητας των συσκευών, θα μπορούσε να διαταράξει τις υπηρεσίες για ευάλωτους πληθυσμούς.
Το τελικό στάδιο είναι η φυσική απενεργοποίηση των δικτύων 2G και 3G. Η απόσυρση αυτών των δικτύων απελευθερώνει φάσμα και μειώνει τα λειτουργικά κόστη. Οι πάροχοι συνήθως καταργούν τις υπηρεσίες σταδιακά, εφαρμόζοντας ειδοποιήσεις πελατών, αναβαθμίσεις συσκευών και επιλογές εφεδρείας (fallback options) για την ελαχιστοποίηση της αναστάτωσης. Καθώς η διαδικασία επιταχύνεται, η προστασία των καταναλωτών αναδεικνύεται σε μείζον ζήτημα. Η Sarah McBride σημειώνει ότι οι ευάλωτοι χρήστες, όπως οι ηλικιωμένοι, οι κάτοικοι αγροτικών περιοχών και οι χρήστες συσκευών IoT, αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Οι ρυθμιστικές αρχές επιβάλλουν πλέον σαφείς στρατηγικές επικοινωνίας που περιλαμβάνουν λεπτομέρειες για εναλλακτικές υπηρεσίες και τεχνική υποστήριξη για την ομαλή μετάβαση.
 και Internet of Things (IoT) σε πολλές ευρωπαϊκές αγορές. Χώρες όπως η Γερμανία, το Βέλγιο και η Ολλανδία έχουν ήδη προχωρήσει στη σταδιακή κατάργηση του 3G, διατηρώντας ωστόσο περιορισμένη κάλυψη 2G για την εξυπηρέτηση παλαιότερων περιπτώσεων χρήσης.){kind=link}