Ο ήλιος είναι ένας ακατανόητα γιγαντιαίος πυρηνικός κλίβανος που ταράζεται συνεχώς—αλλά μερικές μέρες είναι ακόμη πιο απασχολημένος από άλλες. Με βάση τα δεδομένα που συνέλεξε η NASA Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικήςτο κεντρικό αστέρι του ηλιακού μας συστήματος εκτοξεύτηκε πρόσφατα όχι ένα, αλλά δύο εντυπωσιακές φωτοβολίδες X-class μέσα σε λίγες ώρες το ένα από το άλλο. Ο ήλιος εξέπεμψε μια αρχική ηλιακή έκλαμψη X2.4 στις 9:07 μ.μ. EDT στις 23 Απριλίου, ακολουθούμενη από έναν αδελφό X2.5 εξαιρετικά θερμής, φορτισμένης ενέργειας στις 4:13 π.μ. EDT το επόμενο πρωί. Όμως, ενώ η ονομασία X-class υποδηλώνει την πιο έντονη βαθμίδα γεγονότων, το τελευταίο ζευγάρι είναι ωχρό σε σύγκριση με μερικά από τα πιο ισχυρά που έχουν καταγραφεί.
Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι τόσο αναπόφευκτες όσο και ισχυρές. Ενώ η γραμμή βάσης του ήλιου μπορεί να μας φαίνεται χαοτική, οι αστρονόμοι γνωρίζουν ότι το κίτρινο αστέρι ακολουθεί έναν σχετικά προβλέψιμο κύκλο ηλεκτρομαγνητικής διακύμανσης 11 ετών. Αυτά τα χρονοδιαγράμματα αλλάζουν μεταξύ των φάσεων κορυφής και ναδίρ, γνωστές ως ηλιακό μέγιστο και ελάχιστο. Τον Οκτώβριο του 2024, η NASA και το Διαστημικό Κέντρο Πρόβλεψης Καιρού της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) επιβεβαίωσαν ότι ο ήλιος είχε εισέλθει στην πιο πρόσφατη, περίπου ηλιακό μέγιστο για ένα έτος. Αν και είναι πλέον σταθερά εκτός αυτής της φάσης, ο ήλιος εξακολουθεί να παράγει κανονικές εκλάμψεις σε όλη την επιφάνειά του.
Ο τρόπος με τον οποίο η ηλιακή δραστηριότητα επηρεάζει τη Γη εξαρτάται από μια σειρά παραγόντων, συμπεριλαμβανομένης της ισχύος μιας εκπομπής και της κατεύθυνσής της. Οι άμεσες συναντήσεις μπορούν να επηρεάσουν τη μαγνητόσφαιρα του πλανήτη, δημιουργώντας πολύχρωμα σέλας, ενώ παράλληλα διαταράσσουν την ραδιοεπικοινωνία, το GPS, τις δορυφορικές λειτουργίες και τα ενεργειακά δίκτυα. Άλλες φορές, μπορεί να μην παρατηρήσουμε πότε συμβαίνει μια φωτοβολίδα.
Η ισχύς έκλαμψης ταξινομείται σε ανοδικές βαθμίδες, με κάθε επόμενο επίπεδο να υποδηλώνει τουλάχιστον μια δεκαπλάσια αύξηση της ισχύος. Τα γεγονότα της Α τάξης είναι τα πιο αδύναμα, ακολουθούμενα από τα B, C, M και X-class.
Αν και οι πρόσφατες φωτοβολίδες X2.4 και X2.5 ήταν αρκετά ισχυρές ώστε να προκαλέσουν προσωρινές διακοπές ραδιοφώνου σε τμήματα του Ειρηνικού Ωκεανού, της Αυστραλίας και της Ανατολικής Ασίας, δεν κατατάσσονται καν στα 50 πιο δυνατά παραδείγματα που έχουν καταγραφεί. Ο η πιο ισχυρή ηλιακή έκλαμψη που έχει παρατηρηθεί ποτέ έλαβε χώρα στις 4 Νοεμβρίου 2003. Η τεράστια έκρηξη βαθμολογήθηκε τουλάχιστον X40, αν όχι υψηλότερη. Η σχετική εκτίναξη μάζας κορωνοϊού εξερράγη στο διάστημα με ταχύτητα άνω των 2,6 εκατομμυρίων μιλίων την ώρα, προκαλώντας μαζικές διακοπές στο ενεργειακό δίκτυο και τις επικοινωνίες.
VIA: www.popsci.com
