Οι ελληνικές εταιρείες φοβούνται τις κυβερνοεπιθέσεις πιο πολύ και από το λουκέτο

Οι ελληνικές επιχειρήσεις μπαίνουν στο 2026 με έναν διαφορετικό χάρτη ανησυχιών: φοβούνται περισσότερο τις κυβερνοεπιθέσεις και την τεχνητή νοημοσύνη από τα λουκέτα, τις διακοπές λειτουργίας και τα σοκ στην εφοδιαστική αλυσίδα. Η Ελλάδα μάλιστα ξεχωρίζει διεθνώς, καθώς η τεχνητή νοημοσύνη αναδεικνύεται για πρώτη φορά στον κορυφαίο επιχειρηματικό κίνδυνο της χώρας, ενώ οι κυβερνοεπιθέσεις ακολουθούν στη δεύτερη θέση.

Η διακοπή επιχειρηματικής δραστηριότητας -για χρόνια βασικός και παραδοσιακός φόβος των εταιρειών- υποχωρεί χαμηλότερα στην κατάταξη, εξέλιξη που αποτυπώνει μια βαθύτερη μετατόπιση: το ρίσκο περνά από τις φυσικές και μακροοικονομικές αναταράξεις στην ψηφιακή εξάρτηση και στη νέα γενιά τεχνολογιών που εισέρχονται στον DNA των επιχειρησιακών λειτουργιών.

Στο top10 των επιχειρηματικών κινδύνων για το 2026, όπως το αποτυπώνουν οι ίδιες οι ελληνικές εταιρείες, η τεχνητή νοημοσύνη βρίσκεται στην κορυφή με 40% των απαντήσεων, καταγράφοντας είσοδο-έκπληξη ως Νο1 απειλή. Αμέσως μετά, οι κυβερνοεπιθέσεις συγκεντρώνουν 35%, επιβεβαιώνοντας ότι η ψηφιακή ασφάλεια παραμένει κρίσιμη προτεραιότητα.

Στην τρίτη θέση, με 25%, συνυπάρχουν τέσσερις κατηγορίες: αλλαγές στο νομοθετικό και κανονιστικό πλαίσιο, κλιματική αλλαγή, φυσικές καταστροφές, που το 2025 βρίσκονταν στην πρώτη θέση, καθώς και κλοπή, απάτη και διαφθορά, που καταγράφουν εντυπωσιακή άνοδο. Οι διακοπές στην επιχειρηματική δραστηριότητα και την εφοδιαστική αλυσίδα, καθώς και ο κίνδυνος πυρκαγιών και εκρήξεων, τοποθετούνται χαμηλότερα, στο 15%, ενώ οι μακροοικονομικές εξελίξεις υποχωρούν στο 13%.

Νέα είσοδος στη δεκάδα είναι ο κίνδυνος διακοπής λειτουργίας ή βλάβης σε κρίσιμες υποδομές, με 10%. Η ανάγνωση των στοιχείων είναι σαφής: για τις ελληνικές επιχειρήσεις, οι απειλές που συνδέονται με τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την αυτοματοποίηση υπερτερούν πλέον των παραδοσιακών κινδύνων της αγοράς.

Οι κυβερνοεπιθέσεις παραμένουν στην κορυφή

Παρότι στην Ελλάδα έρχονται στη δεύτερη θέση, οι κυβερνοεπιθέσεις καταγράφονται διεθνώς ως ο νούμερο ένα επιχειρηματικός κίνδυνος για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, με το υψηλότερο ποσοστό που έχει αποτυπωθεί ποτέ (42%). Η επιμονή παραμονή στην κορυφή των επιχειρηματικών κινδύνων αντανακλά, σύμφωνα με την ανάλυση του Allianz Risk Barometer 2026, τη βαθιά εξάρτηση των επιχειρήσεων από ψηφιακά συστήματα, τρίτους παρόχους και υποδομές cloud.

Οι επιθέσεις υψηλού προφίλ των τελευταίων ετών κατέδειξαν ότι ένα περιστατικό κυβερνοασφάλειας δεν προκαλεί μόνο τεχνική δυσλειτουργία, αλλά μετατρέπεται άμεσα σε οικονομική απώλεια, νομική έκθεση και πλήγμα φήμης.

Ιδιαίτερα ευάλωτες εμφανίζονται οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες δεν διαθέτουν τα ίδια επίπεδα επενδύσεων σε κυβερνοάμυνα με τους μεγάλους οργανισμούς. Ταυτόχρονα, η αυξανόμενη εξάρτηση από τρίτους παρόχους για κρίσιμα δεδομένα και υπηρεσίες διευρύνει τα σημεία πιθανής επίθεσης, ενώ η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης από κακόβουλους παράγοντες «ενισχύει» τις απειλές, αυξάνοντας την πολυπλοκότητα και την ταχύτητα των επιθέσεων.

Όπως καταγράφεται στην έρευνα, περίπου 90% των επιχειρήσεων διεθνώς αναμένουν ότι θα χρειαστούν μέτριες ή υψηλές επενδύσεις για την αντιμετώπιση των κυβερνοκινδύνων, στοιχείο που αποτυπώνει το μέγεθος του προβλήματος.

Τεχνητή νοημοσύνη: Από εργαλείο ανάπτυξης σε σύνθετο ρίσκο

Η μεγαλύτερη ανατροπή της φετινής κατάταξης είναι η εκτόξευση της τεχνητής νοημοσύνης από τη 10η στη 2η θέση παγκοσμίως (32%) – και στην 1η θέση στην Ελλάδα. Η AI αναγνωρίζεται ταυτόχρονα ως στρατηγική ευκαιρία και ως σύνθετη πηγή λειτουργικού, νομικού και κινδύνου φήμης.

Η ταχεία διάδοση των generative και agentic συστημάτων, σε συνδυασμό με την ενσωμάτωσή τους στις βασικές επιχειρηματικές λειτουργίες, αυξάνει την έκθεση σε ζητήματα αξιοπιστίας συστημάτων, ποιότητας δεδομένων, προκλήσεων ενσωμάτωσης και ελλείψεων εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού.

Σχεδόν οι μισοί συμμετέχοντες στην έρευνα δηλώνουν ότι το AI προσφέρει περισσότερα οφέλη από κινδύνους στον κλάδο τους, ωστόσο ένας στους πέντε εκτιμά το αντίθετο. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι νέες μορφές ευθύνης που αναδύονται γύρω από την αυτοματοποιημένη λήψη αποφάσεων, τα μεροληπτικά ή διακριτικά μοντέλα, την κατάχρηση πνευματικής ιδιοκτησίας και την αβεβαιότητα ως προς το ποιος φέρει την ευθύνη όταν ένα σύστημα AI προκαλεί ζημιά.

Για τις ελληνικές επιχειρήσεις, που εισέρχονται τώρα μαζικά στη φάση πειραματισμού και πρώτης κλιμάκωσης, οι παραπάνω κίνδυνοι μεταφράζονται σε άμεσες επιχειρησιακές προκλήσεις.

Ποιος φοβάται τα λουκέτα

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η διακοπή επιχειρηματικής δραστηριότητας υποχωρεί στην τρίτη θέση (29%), ενώ στην Ελλάδα τοποθετείται ακόμη χαμηλότερα. Η μετατόπιση αυτή δεν σημαίνει ότι ο κίνδυνος εξαφανίζεται, αλλά μετατοπίζεται και λειτουργεί πλέον ως αποτέλεσμα άλλων απειλών: κυβερνοεπιθέσεων, γεωπολιτικών εντάσεων, κανονιστικών αλλαγών ή ακραίων καιρικών φαινομένων.

Ενδεικτικό είναι ότι μόλις το 3% των επιχειρήσεων διεθνώς θεωρούν τις εφοδιαστικές τους αλυσίδες «πολύ ανθεκτικές», ενώ οι εμπορικοί περιορισμοί του 2025 επηρέασαν εμπορεύματα αξίας περίπου 2,7 τρισ. δολαρίων, σχεδόν το 20% των παγκόσμιων εισαγωγών.

Για την Ελλάδα, η υποχώρηση των λουκέτων στη συνείδηση των στελεχών είναι ενδεικτική του ότι οι κίνδυνοι μετακινούνται από το μακροοικονομικό περιβάλλον στο ψηφιακό και κανονιστικό πεδίο.