Για χρόνια, το κινεζικό χρήμα ήταν καλοδεχούμενο στις ευρωπαϊκές βιομηχανίες. Σήμερα, όμως, οι ίδιες συμμετοχές αντιμετωπίζονται ως στρατηγικός κίνδυνος. Αυτό το «μάθημα» φαίνεται ότι μαθαίνει τώρα η Pirelli, η ιστορική ιταλική εταιρεία ελαστικών, που πριν από μια δεκαετία άνοιξε την πόρτα σε κινεζικούς επενδυτές και τώρα αναζητά τρόπο να την ξανακλείσει – χωρίς να προκαλέσει πολιτικό ή οικονομικό σεισμό.
Η κινεζική στροφή Pirelli την προηγούμενη δεκαετία
Όπως αναφέρει ρεπορτάζ των Financial Times, στις αρχές της δεκαετίας του 2010, οι κινεζικές εξαγορές στο εξωτερικό θεωρούνταν ευκαιρία. Κρατικοί και ιδιωτικοί όμιλοι από την Κίνα επένδυσαν επιθετικά στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, διοχετεύοντας εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε συγχωνεύσεις και εξαγορές.
Σε αυτό το περιβάλλον, η Pirelli βρήκε στήριξη στη Sinochem, τον κινεζικό κολοσσό χημικών, ο οποίος απέκτησε το 34% του μετοχικού της κεφαλαίου.
Τα ελαστικά γίνονται δεδομένα
Σήμερα όμως, τα ελαστικά δεν είναι απλώς καουτσούκ και ατσάλι. Ενσωματώνουν αισθητήρες, λογισμικό και δυνατότητες συλλογής δεδομένων – στοιχεία κρίσιμα για τα «έξυπνα» και αυτόνομα οχήματα.
Και εδώ ξεκινά το πρόβλημα.
Από τον Μάρτιο, οι ΗΠΑ προχωρούν σε απαγόρευση κινεζικής τεχνολογίας που αλληλεπιδρά με αυτοκίνητα, κάτι που δημιουργεί πονοκέφαλο για εταιρείες με κινεζική μετοχική παρουσία.
Η αμερικανική αγορά ως καταλύτης
Περίπου το 20% των εσόδων της Pirelli προέρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό καθιστά ζωτικής σημασίας τη συμμόρφωση με τις αμερικανικές ρυθμιστικές απαιτήσεις. Η διοίκηση της εταιρείας έχει κάθε λόγο να θέλει μεγαλύτερη απόσταση από την Κίνα, όμως η πραγματικότητα των μετοχικών συσχετισμών κάνει την απεμπλοκή εξαιρετικά δύσκολη.
Οι περιορισμένες επιλογές
Η ιταλική κυβέρνηση διαθέτει εργαλεία, όπως η αναστολή δικαιωμάτων ψήφου ή οι λεγόμενες «χρυσές μετοχές», όμως αυτά λειτουργούν περισσότερο ως έσχατη λύση παρά ως οριστική διέξοδος. Στον ιδιωτικό τομέα, η αναζήτηση αγοραστή για ένα τόσο μεγάλο πακέτο μετοχών είναι περίπλοκη, ειδικά όταν η χρηματιστηριακή αξία της Pirelli δεν ξεπερνά εκείνη που είχε πριν από δέκα χρόνια.
Κυβερνήσεις και νέα κεφάλαια
Έτσι, στο τραπέζι μπαίνουν ξανά οι κρατικοί επενδυτές. Ταμεία από τη Μέση Ανατολή, με άφθονη ρευστότητα και καλύτερες σχέσεις με τις ΗΠΑ, εμφανίζονται ως πιθανοί «λευκοί ιππότες». Η Pirelli ήδη συνεργάζεται με σαουδαραβικό κρατικό fund, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας λύσης εκτός Κίνας.
Ένα γεωπολιτικό μάθημα
Η υπόθεση της Pirelli δείχνει πώς οι επενδυτικές αποφάσεις του παρελθόντος επηρεάζονται από τις γεωπολιτικές εντάσεις του παρόντος. Το κινεζικό κεφάλαιο, άλλοτε καλοδεχούμενο, σήμερα μετατρέπεται σε στρατηγικό ρίσκο.
Και για την ιταλική εταιρεία, το ζητούμενο δεν είναι απλώς μια αλλαγή μετόχων, αλλά η εξισορρόπηση ανάμεσα σε αγορές, πολιτική και τεχνολογία σε έναν όλο και πιο κατακερματισμένο κόσμο…
