Μόλις τέσσερις μήνες έχουν περάσει από το επικό φινάλε της σειράς “Stranger Things” του Netflix, αλλά οι ήρωες του Hawkins επέστρεψαν σε μορφή κινουμένων σχεδίων. Το “Stranger Things: Tales From ’85” είναι το πρώτο από τα πολλά υποσχόμενα spinoffs, με αυτό να είναι εξ ολοκλήρου animated και τοποθετημένο μέσα στη μυθολογία της σειράς, ανάμεσα στα γεγονότα του φινάλε της 2ης σεζόν και την αρχή της 3ης.
Ενώ το “Stranger Things: Tales From ’85” έχει ως εκτελεστικούς παραγωγούς τους δημιουργούς, Matt και Ross Duffer, δημιουργικά καθοδηγείται από τον showrunner Eric Robles (Glitch Techs) και υιοθετεί μια φιλική προς τα παιδιά αισθητική “κινουμένων σχεδίων πρωινών Σαββάτου” — σκεφτείτε κάτι σαν το “Scooby-Doo, Where Are You!” αλλά με πολύ περισσότερο οπτικό στυλ και budget. Ξεκινώντας έναν μήνα αφότου η Eleven έκλεισε την πύλη για το Upside Down και παρευρέθηκε στον χειμερινό χορό (Snow Ball) με τον Mike, οι βασικοί χαρακτήρες —Eleven, Mike, Will, Dustin, Lucas και Max (όλοι με νέες φωνές)— ανακαλύπτουν ότι υπάρχουν ακόμα επικίνδυνα κατάλοιπα πλασμάτων του Upside Down που πρέπει να καθαριστούν στο Hawkins.
Ως ιδέα, το “Tales From ’85” είναι μια ασφαλής “ρωσική μπάμπουσκα” νοσταλγίας. Αν το “Stranger Things” είναι νοσταλγία για οτιδήποτε αφορά τα 80s, τότε το “Tales From ’85” είναι μικρο-νοσταλγία για το τμήμα του κοινού που θεωρεί τις πρώτες σεζόν της live-action σειράς ως τις “καλύτερες”. Η σεζόν των 10 επεισοδίων ξετυλίγεται ως ένα ενιαίο μυστήριο με πλούσιο animation από την Flying Bark Productions και υπέροχο σχεδιασμό παραγωγής με neon χρώματα από τον Benjamin Plouffe. Μακάρι μόνο το κεντρικό μυστήριο να ήταν τόσο ζωντανό και περίπλοκο όσο το μέσο με το οποίο εξιστορείται, καθώς μέχρι το τέλος της σεζόν, οι πέντε ώρες αφήγησης μοιάζουν “φουσκωμένες”, σαν να έπρεπε να είχαν συμπυκνωθεί σε έξι επεισόδια ή σε μια σφιχτή animated ταινία.
Τοποθετημένο στην καρδιά του χειμώνα —για πρώτη φορά στο σύμπαν της σειράς— τα πρώτα επεισόδια επωφελούνται από το νέο σκηνικό με χιόνια και μάλλινα ρούχα. Η Eleven (Brooklyn Davey Norstedt) βρίσκεται στο ζεστό σπιτάκι της στο δάσος με έναν προστατευτικό αλλά απασχολημένο Hopper (Brett Gipson), ενώ οι φίλοι της επιστρέφουν στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η κανονικότητά τους εξαφανίζεται μόλις γίνονται μάρτυρες ενός απειλητικού τέρατος-καρχαρία του χιονιού που σέρνει θύματα κάτω από το χιόνι.
Επειδή η Eleven χρειάζεται για να σταματήσει τα πλάσματα αλλά δεν πρέπει να αποκαλυφθεί στους κατοίκους του Hawkins, η σειρά κρατά τον κύκλο των χαρακτήρων περιορισμένο στην παρέα των παιδιών. Μεγαλύτεροι χαρακτήρες, όπως ο Hopper, η Nancy Wheeler (Alessandra Antonelli) και ο Steve Harrington (Jeremy Jordan), εμφανίζονται περιστασιακά, ενώ τα παιδιά έχουν τον πρώτο λόγο. Σε αυτά περιλαμβάνεται και μια νέα μαθήτρια, η Nikki Baxter (Odessa A’zion), η οποία φτάνει στο Hawkins με τη μητέρα της, Anna (Janeane Garofalo), και μπαίνει στον κύκλο εμπιστοσύνης αφού δέχεται επίθεση από το τέρας.
Η Nikki, που σχεδιαστικά μοιάζει με μια πιο στιβαρή και λιγότερο ψυχωτική εκδοχή της Jinx από το “Arcane”, φέρνει τις γνώσεις της στη μηχανική και την επιστήμη, προκαλώντας τις δυναμικές της ομάδας με χρήσιμο τρόπο. Γίνεται το στήριγμα του πράου Will και ριψοκίνδυνη δίπλα στον Dustin. Είναι εξίσου δυναμική με τη Max στην υπεράσπιση της Eleven και λειτουργεί ως ένας νεότερος, πιο cool Steve για τα παιδιά. Η Nikki τελικά εντάσσεται στο νεοσύστατο Hawkins Investigators Club (HIC), όπου συλλέγουν στοιχεία από συνομηλίκους τους για παράξενες θεάσεις πλασμάτων σε χωράφια, δάση και υπονόμους.
Όπως αναμενόταν, η απειλή πηγάζει από κάτι υπολειμματικό που έμεινε πίσω από το σφραγισμένο Upside Down, το οποίο επιδεινώνεται από περίεργες δραστηριότητες στο πρόσφατα κλειστό εργαστήριο του Hawkins. Ως κεντρικό μυστήριο λειτουργεί, αλλά γρήγορα γίνεται επαναλαμβανόμενο. Επειδή η ιστορία είναι τόσο περιορισμένη στα όρια της πόλης για να μην επηρεάσει τις live-action ιστορίες, το διακύβευμα μοιάζει άτονο. Είναι δεδομένο ότι κανείς δεν θα πάθει κάτι σοβαρό, οπότε οι επαναλαμβανόμενες σκηνές μάχης ενάντια σε παραλλαγές ενός φυτού-τέρατος που θυμίζει Demogorgon καταλήγουν να μοιάζουν όλες ίδιες.
Παρόλο που υπάρχουν μερικά διασκεδαστικά jump scares και εντυπωσιακές οπτικά συναντήσεις με πλάσματα, η δράση δεν έχει “δόντια”. Συγκριτικά, μια σειρά όπως το “Jurassic World: Chaos Theory” μοιάζει πιο ελεύθερη και επικίνδυνη επειδή της επετράπη να ωριμάσει μαζί με το κοινό της. Το “Tales From ’85” υποφέρει από το γεγονός ότι πρέπει να μείνει προσκολλημένο σε όσα προηγήθηκαν και σε όσα θα ακολουθήσουν, καθιστώντας το λιγότερο απαραίτητο για τη συνολική μυθολογία. Παρόλα αυτά, έχει μεγάλη απήχηση σε νεότερο κοινό ή σε όσους τώρα ξεκινούν τη live-action σειρά. Οι ερμηνείες των φωνών είναι επίσης εξαιρετικές, ειδικά της Jolie Hoang-Rappaport ως Max και του Braxton Quinney ως Dustin, οι οποίοι αποδίδουν άψογα τους χαρακτήρες τους.
Το “Stranger Things: Tales From ’85” είναι μια ευχάριστη επιλογή για οικογενειακή θέαση, αλλά του λείπει η σπίθα που κάνει τη live-action σειρά τόσο ατελείωτα επαναλήψιμη.
Το “Stranger Things: Tales From ’85” αποτελεί μια πολύχρωμη αλλά “μισοψημένη” προσθήκη στο σύμπαν της σειράς. Παρόλο που το animation επιτρέπει πληθώρα καταδιώξεων και μαχών με τέρατα, η ισχνή πλοκή καταλήγει σε μια πιο αδύναμη και επαναλαμβανόμενη περιπέτεια από το αναμενόμενο.
VIA: gr.ign.com
