Τα μυρμήγκια είναι μερικά από τα πιο ανιδιοτελή ζώα της φύσης. Ασκούν κοινωνική απόσταση όταν είναι άρρωστοι, ενεργούν με συνέπεια για το καλό της αποικίας και θα πεθάνουν για να προστατεύσουν τη βασίλισσα τους από τους ξένους. Αυτή η εξελικτική ορμή είναι τόσο ισχυρή που τουλάχιστον ένα είδος μυρμηγκιών θα θυσιαστεί πρόθυμα εαυτούς πριν αφήσουν τα κουκούλια τους. Τα στοιχεία, τεκμηριώθηκαν σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στις 2 Δεκεμβρίου στο περιοδικό Επικοινωνίες για τη φύσηαναδεικνύει μια ιδιαίτερη μορφή αλτρουισμού μυρμηγκιών.
Ενώ ένα μόνο μυρμήγκι είναι ένα σχετικά απλό πλάσμα, τα πράγματα γίνονται γρήγορα πιο περίπλοκα καθώς αυξάνετε τον συνολικό αριθμό των εντόμων. Μια αποικία μυρμηγκιών είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα ενός υπεροργανισμού – ενός πληθυσμού του οποίου τα άτομα λειτουργούν αποκλειστικά για να εξυπηρετούν τον μεγαλύτερο πληθυσμό. Ορισμένες αποικίες μυρμηγκιών φτάνουν προς τα πάνω 500.000 μυρμήγκια. Με αυτή την έννοια, η αποικία λειτουργεί ως μια μορφή συλλογικής νοημοσύνης παρόμοια με τα διάφορα κύτταρα του ανθρώπινου σώματος.
Ερευνητές στο Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Αυστρίας (ISTA) είδαν πρόσφατα ένα νέο παράδειγμα συμπεριφοράς υπεροργανισμών μυρμηγκιών. Μετά την εισαγωγή Lasius neglectus μυρμήγκια στο μυκητιακό παθογόνο Metarhizium brunneumη ομάδα παρακολούθησε τα έντομα ως μεμονωμένα και σε ομαδικά σενάρια. Ακόμη και πριν εκκολαφθούν από τα κουκούλια τους, μολυσμένες νύμφες εργάτριες που εκτέθηκαν στον μύκητα άρχισαν να απελευθερώνουν μια τροποποιημένη οσμή χημικού σώματος που ενημέρωσε τα κοντινά ενήλικα μυρμήγκια να τα σκοτώσουν. Επιπλέον, η λεπτή σηματοδότηση εμφανίστηκε μόνο όταν τα ενήλικα μυρμήγκια εργάτες ήταν κοντά στις νύμφες.
Όταν τα νεαρά έντομα δεν εκτέθηκαν στο παθογόνο, δεν εξέπεμπαν την ίδια χημική ουσία. Αυτό υποδηλώνει ότι το σήμα δεν είναι μια αναπόφευκτη παρενέργεια του συστήματος ανοσοαπόκρισής τους.
«Προειδοποιώντας την αποικία για τη θανατηφόρα λοίμωξή τους, τα μυρμήγκια που πάσχουν από τερματισμό βοηθούν την αποικία να παραμείνει υγιής και να παράγει θυγατρικές αποικίες, οι οποίες έμμεσα μεταβιβάζουν τα γονίδια του σηματοδοτικού στην επόμενη γενιά», δήλωσε η Erika Dawson, συμπεριφορίστρια ζώων στο ISTA και συν-συγγραφέας της μελέτης. είπε σε δήλωση.
Επιπρόσθετα, αυτός ο τύπος χημικής προειδοποίησης πρέπει να είναι απίστευτα ακριβής για να εμποδίσει τα αθώα μυρμήγκια να πεθάνουν. Αφού ανέλυσαν τη χημική σύσταση της μυρωδιάς, ο Dawson και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι το άρωμα είναι προσαρμοσμένο στην έκτακτη ανάγκη.
«Το άρωμα δεν μπορεί απλώς να διαχέεται μέσα από το θάλαμο της φωλιάς, αλλά πρέπει να συνδέεται άμεσα με την άρρωστη νύμφη», εξήγησε ο Thomas Schmitt, συν-συγγραφέας της μελέτης και χημικός οικολόγος στο Πανεπιστήμιο του Würzburg της Γερμανίας. «Συνεπώς, το σήμα δεν αποτελείται από πτητικές ενώσεις, αλλά αποτελείται από μη πτητικές ενώσεις στην επιφάνεια του σώματος της νύμφης».
Ωστόσο, αυτό το σήμα δεν ίσχυε για κάθε τύπο μυρμηγκιού. Κουτάλια βασίλισσας διαθέτουν ισχυρότερη ανοσοποιητική άμυνα από τους εργαζομένους τους, γεγονός που τους επιτρέπει συχνά να περιορίσουν την εξάπλωση της μυκητιασικής τους λοίμωξης. Κατά τη διάρκεια των εργαστηριακών παρατηρήσεων, οι ερευνητές δεν τεκμηρίωσαν παραδείγματα μελλοντικών βασίλισσων που εκπέμπουν τα ίδια προειδοποιητικά σήματα.
«Αυτός ο ακριβής συντονισμός μεταξύ του επιπέδου του ατόμου και της αποικίας είναι που κάνει αυτή τη σηματοδότηση αλτρουιστικής ασθένειας τόσο αποτελεσματική», πρόσθεσε η οικολόγος και συν-συγγραφέας της μελέτης Sylvia Cremer.
VIA: popsci.com
