Οι προνύμφες στρειδιών που αναπτύσσονται σε νερό με ίχνη κοινών ναρκωτικών όπως η κοκαΐνη, η κεταμίνη και η φεντανύλη είναι πιο αργοί κολυμβητές που φαίνονται πιο αγχωμένοι. Αυτή η νέα έρευνα δείχνει ότι τα κοινά φάρμακα έχουν πράγματι επίδραση στις προνύμφες στρειδιών που βρίσκονται σε μολυσμένο νερό. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν αυτή την εβδομάδα στο Ετήσιο συνέδριο της Εταιρείας για την Ανάλυση Κινδύνων και δημοσιεύεται στο περιοδικό Επιστημονικές Εκθέσεις.
Όλα τα είδη φαρμακευτικών προϊόντων, από αναλγητικά έως παράνομα φάρμακα, μπορούν να εισέλθουν στην παροχή νερού μέσω ανθρώπινη απέκκριση, εργοστάσια παραγωγής ή εάν ξεπλυθούν στην τουαλέτα. Ενώ αυτό το νερό περνάει από την επεξεργασία λυμάτων, τα φαρμακευτικά προϊόντα μπορούν να περάσουν κατευθείαν. Μια πολυετής μελέτη από το Γεωλογικό Ινστιτούτο των Ηνωμένων Πολιτειών διαπίστωσε ότι τα λύματα κοντά σε εγκαταστάσεις φαρμακευτικής παραγωγής είχαν 10 έως 1.000 φορές υψηλότερες συγκεντρώσεις φαρμακευτικών προϊόντων από άλλα λύματα.
Για να κατανοήσουμε καλύτερα την τοξικότητα αυτών των υλικών σε περιβάλλοντα με θαλασσινό νερό, μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης Lowell μελέτησε τρία συνήθως ανιχνευόμενα ψυχοδραστικά φάρμακα στις προνύμφες των εκτρεφόμενων ανατολικών στρειδιών. Εξέτασαν τη φαιντανύλη (ένα συνθετικό οπιοειδές), την κεταμίνη (ένα αναισθητικό φάρμακο) και τη βενζοϋλεκγονίνη (υποπροϊόν της κοκαΐνης), για να δουν πώς τα φάρμακα επηρεάζουν την κολύμβηση και την επιβίωση στα νεαρά στρείδια.
Για περισσότερες από δύο εβδομάδες, οι προνύμφες τριών ημερών εκτέθηκαν σε συγκεντρώσεις των φαρμάκων παρόμοιες με αυτές που θα μπορούσαν να βιώσουν σε ένα φυσικό περιβάλλον με θαλασσινό νερό. Ορισμένες από τις προνύμφες εκτέθηκαν επίσης σε υψηλότερες συγκεντρώσεις των διαφορετικών φαρμάκων για 12 ώρες κάθε φορά και η ομάδα μέτρησε τους βιοδείκτες του στρες στα γονίδιά τους.
Μετά από δύο εβδομάδες έκθεσης, η επιβίωση μειώθηκε γενικά. Το υποπροϊόν της κοκαΐνης βενζοϋλεκγονίνη ήταν υπεύθυνη για τη μεγαλύτερη πτώση στο ποσοστό επιβίωσης (62 έως 76 τοις εκατό χαμηλότερο από το κανονικό). Οι προνύμφες που εκτέθηκαν στην κεταμίνη είχαν σημαντικά μειωμένη ταχύτητα κολύμβησης και πολλές σταμάτησαν εντελώς να κινούνται. Οι κολυμβητικές τους κινήσεις άλλαξαν επίσης, με εκείνους που εκτέθηκαν στη φαιντανύλη να κολυμπούν με πιο κυκλικό μοτίβο.
Η ομάδα εντόπισε επίσης αλλαγές στην έκφραση του τέσσερα γονίδια βιοδείκτες στρες (mapk14, hsp70, sod1 και gst). Οι προνύμφες που εκτέθηκαν σε βενζοϋλεκγονίνη είχαν επταπλάσια αύξηση στην έκφραση sod1 μετά από τέσσερις ώρες. Αυτή η αύξηση δείχνει ότι οι προνύμφες στρειδιών ανταποκρίνονταν στο στρες.
Τα στρείδια ειδικότερα είναι ζωτικής σημασίας για το ρόλο τους στην υδατοκαλλιέργεια, ως φράγματα καταιγίδων και βοηθώντας στον καθαρισμό των μολυσμένων υδάτινων οδών. Σε μια μέρα, ένα στρείδι μπορεί να φιλτράρει έως και 50 γαλόνια νερού, καθιστώντας την υγεία του ζωτικής σημασίας για την καθαριότητα μιας λεκάνης απορροής. Σύμφωνα με την ομάδααυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για περισσότερη εκτίμηση οικολογικού κινδύνου για αυτούς τους ρύπους στα θαλάσσια οικοσυστήματα για την καλύτερη προστασία των στρειδίων και άλλων ζωτικών οργανισμών.
VIA: popsci.com
