Έως και 3 εκατομμύρια εγκαταλελειμμένα πηγάδια πετρελαίου και φυσικού αερίου γεμίζουν σκουπίδια μόνο στις ΗΠΑ, και ενώ πολλά εξακολουθούν να περιέχουν πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, οι ιδιοκτήτες αποφάσισαν ότι δεν άξιζε τον κόπο να συνεχίσουν να αντλούν.
“Έχουν δοκιμάσει τα πάντα”, Prab Sekhon, Διευθύνων Σύμβουλος της Eclipse Energyείπε στο TechCrunch. «Υπάρχει ακόμα ένας τόνος πετρελαίου που έχει μείνει πίσω».
Το Eclipse δεν έχει έναν τρόπο να ανακτήσει αυτό το λάδι, αλλά έχει έναν τρόπο να συμπιέσει μέρος της ενέργειας που ενσωματώνουν στην επιφάνεια. Αντί να αντλεί σκληρότερα ή να εγχύει κάτι για να πιέσει λάδι στην επιφάνεια, το Eclipse στέλνει μικρόβια για να τρυπήσουν τα μόρια του λαδιού και να απελευθερώσουν το υδρογόνο τους.
Αντί για παχύρρευστο πετρέλαιο, οι εταιρείες έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο αέριο υδρογόνο. «Το υδρογόνο ρέει πολύ πιο εύκολα», είπε ο Sekhon, καθιστώντας ευκολότερη την εξαγωγή του από το πηγάδι.
Η startup με έδρα το Χιούστον, η οποία προήλθε από την Cemvita, παρουσίασε την τεχνολογία σε μια πετρελαιοπηγή στο San Joaquin Basin της Καλιφόρνια το περασμένο καλοκαίρι. Τώρα, συνεργάζεται με την εταιρεία παροχής υπηρεσιών πετρελαιοειδών Weatherford International για την ανάπτυξη της τεχνολογίας σε όλο τον κόσμο, είπε αποκλειστικά η startup στο TechCrunch. Τα πρώτα έργα θα ξεκινήσουν τον Ιανουάριο.
“Είναι μια προέκταση της ομάδας μας”, είπε ο Sekhon για να χαρακτηρίσει τη σχέση με τον Weatherford. «Θα είναι ο επιχειρησιακός μας βραχίονας».
Η Eclipse, η οποία ήταν προηγουμένως γνωστή ως Gold H2, αναπτύσσει την τεχνολογία τα τελευταία αρκετά χρόνια. Έγινε δειγματοληψία μικροβίων που εμφανίζονται φυσικά σε πετρελαιοπηγές, που ζουν στη διεπιφάνεια μεταξύ πετρελαίου και νερού που βρίσκεται σε υδροφόρους ορίζοντες, για να βρεθούν εκείνα που ταιριάζουν καλύτερα στη δουλειά.
Εκδήλωση Techcrunch
Σαν Φρανσίσκο
|
13-15 Οκτωβρίου 2026
Καθώς τα μικρόβια καταναλώνουν το λάδι, το διασπούν σε υδρογόνο και διοξείδιο του άνθρακα. Στη συνέχεια και τα δύο ρέουν στην επιφάνεια, όπου το Eclipse και οι συνεργάτες του θα χωρίσουν τελικά τα δύο. Περίπου το ήμισυ του διοξειδίου του άνθρακα είναι πιθανό να παραμείνει στη δεξαμενή, ενώ το άλλο μισό θα μπορούσε να δεσμευτεί χρησιμοποιώντας εξειδικευμένο εξοπλισμό και είτε να απομονωθεί είτε να χρησιμοποιηθεί.
Ο στόχος, είπε ο Sekhon, είναι η παραγωγή υδρογόνου χαμηλών εκπομπών άνθρακα για περίπου 50 σεντ ανά κιλό, ή ίδια τιμή ως υδρογόνο που λαμβάνεται με τη διάσπαση του φυσικού αερίου σε μια βιομηχανική εγκατάσταση, μια διαδικασία που απελευθερώνει περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα.
Το υδρογόνο που προκύπτει θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε πετροχημικά εργοστάσια ή να καεί για ενέργεια.
«Αναλαμβάνει μια ευθύνη και τη μετατρέπει σε περιουσιακό στοιχείο καθαρής ενέργειας», είπε ο Sekhon.
Via: techcrunch.com
