Τα πουλιά στη Χαβάη κλέβουν το ένα από το άλλο, και αυτό το έγκλημα πουλιών σε πουλί επεκτείνεται ακόμη και σε μέλη του ίδιου είδους. Είναι ένα παράδειγμα του κλεπτοπαρασιτισμόςή όταν ένα ζώο κλέβει πράγματα από ένα άλλο. Συγκεκριμένα, αυτά τα πολύχρωμα, φτερωτά κλεπτοπαράσιτα κλέβουν το υλικό φωλιάς, προκαλώντας μερικές φορές την κατάρρευση της εξαντλημένης φωλιάς.
Οι ερευνητές τεκμηρίωσαν αυτή τη συμπεριφορά παρατηρώντας πάνω από 200 γηγενείς φωλιές πουλιών που φωλιάζουν με θόλο στο νησί της Χαβάης – γνωστό και ως Big Island. Τα πουλιά περιλάμβαναν το απαπάνε (Himatione sanguinea), το i’iwi (Drepanis coccinea), και το amakihi της Χαβάης (Chlorodrepanis virens).
Αν και υπήρξαν ανέκδοτες ενδείξεις τέτοιας κλοπής, μια μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Ο Αμερικανός φυσιοδίφης αντιπροσωπεύει την πρώτη περίπτωση που παρακολουθείται και ποσοτικοποιείται στη φύση.
«Οι άνθρωποι που εργάζονται στον τομέα βλέπουν αυτή τη συμπεριφορά εδώ και χρόνια, αλλά ποτέ δεν έχει τεκμηριωθεί σε αυτό το επίπεδο». Έριν Γουίλσον Ράνκινεπικεφαλής-συγγραφέας της μελέτης και εντομολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Riverside (UCR), είπε σε δήλωση. «Τώρα μπορούμε να πούμε ποιος το κάνει, από ποιον κλέβουν και τι γίνεται με τις φωλιές μετά». Ο σύζυγος του Wilson Rankin, βιολόγος του UCR, David Rankin, είναι επίσης συν-συγγραφέας.
Τα περισσότερα από αυτά τα εγκλήματα πουλιών έγιναν ανάμεσα σε φωλιές που κάθονταν σε παρόμοια ύψη από το έδαφος, ευθυγραμμίζοντας με τη λεγόμενη «υπόθεση επικάλυψης ύψους» – ότι τα πουλιά μπορεί να κλέβουν από τις φωλιές που συναντούν καθώς αναζητούν τροφή. Τόσο οι κλέφτες όσο και τα θύματα ήταν συνήθως οι απαπάνες, και αυτό πιθανώς οφείλεται στον σημαντικό αριθμό του στο δάσος.
«Αυτό που είναι συναρπαστικό είναι ότι αυτή η συμπεριφορά συμβαίνει και μέσα στα είδη», είπε ο Wilson Rankin. «Ο Απαπάνε έκλεβε από άλλους Απαπάνες».
Αυτός ο κλεπτοπαρασιτισμός είναι επικίνδυνη συμπεριφορά. Ενώ το να κολλήσει το υλικό φωλιάς μπορεί να κάνει πιο γρήγορη και ευκολότερη την κατασκευή μιας φωλιάς, το υλικό θα μπορούσε επίσης να φέρει μαζί του ασθένειες ή παράσιτα. Η κλοπή θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε βίαιες αντιπαραθέσεις με το αδικημένο πουλί, αν και τα πουλιά της Χαβάης είναι συνήθως μη επιθετικά.
Ενώ το μεγαλύτερο μέρος της κλοπής έγινε σε εγκαταλελειμμένες φωλιές, περίπου το 10 τοις εκατό των περιπτώσεων αφορούσε φωλιές που είτε χτίζονταν είτε κουβαλούσαν ήδη αυγά ή νεοσσούς. Περίπου το πέντε τοις εκατό των φωλιών στη μελέτη «απέτυχαν» μετά από μια κλοπή επειδή οι γονείς των πτηνών έφυγαν ή προκλήθηκε ζημιά στη δομή της φωλιάς.
Αυτά τα αποτελέσματα είναι νέες προειδοποιητικές καμπάνες για είδη που ήδη υποφέρουν από ασθένειες, απώλεια ενδιαιτημάτων και κλιματική αλλαγή. Πασπαλίστε με κινδύνους όπως η ελονοσία των πτηνών και οι υποτιμημένες απειλές αυτού του είδους θα μπορούσαν να επιταχύνουν τη μείωση του πληθυσμού. Τα πουλιά της μελέτης δεν κινδυνεύουν με εξαφάνιση, αλλά είναι μέλη μιας φθίνουσας ομάδας ιθαγενών πτηνών που υποχωρούν σε υψηλότερα υψόμετρα λόγω ασθενειών που μεταδίδονται από τον άνθρωπο. Αυτού του είδους τα δάση μπορεί να γίνονται όλο και πιο γεμάτα και ανταγωνιστικά για τα πουλιά.
«Αυτό το είδος συμπεριφοράς θα μπορούσε να είναι πιο συνηθισμένο εάν σπανίζουν τα υλικά φωλιάς ή οι ασφαλείς θέσεις φωλιάς», εξήγησε ο Wilson Rankin. «Είναι κάτι που πρέπει να μετρήσουμε».
Ο εντοπισμός των πιο επικίνδυνων πτηνών και ο υπολογισμός του πότε είναι πιο πιθανός ο κλεπτοπαρασιτισμός μπορεί να συμβάλει σε καλύτερες στρατηγικές διατήρησης καθώς ο βιότοπος διασπάται συνεχώς.
«Εάν μπορούμε να προβλέψουμε πότε και πού συμβαίνει αυτή η συμπεριφορά, μπορεί να μην είμαστε σε θέση να τη σταματήσουμε, αλλά μπορούμε να επέμβουμε με άλλους τρόπους για να υποστηρίξουμε τα είδη που κινδυνεύουν», πρόσθεσε. «Αυτό είναι ένα όφελος αυτής της δουλειάς».
PopSci 2025 Τα καλύτερα νέα
VIA: www.popsci.com
