Θα μπορούσε κάποιος σαν τον Wolverine να υπάρχει πραγματικά στην πραγματική ζωή;

Η τεχνολογία και η βιολογία διασταυρώνονται πιο στενά από ποτέ στις μέρες μας, με τα ιατρικά εμφυτεύματα όπως οι τεχνητές αρθρώσεις και οι βηματοδότες να γίνονται συνηθισμένα. Εγείρει ένα περίεργο ερώτημα: ποιο είναι το όριο στο οποίο μπορεί να τροποποιηθεί το ανθρώπινο σώμα; Εκατομμύρια άνθρωποι σήμερα περπατούν με τεχνητά ισχία και γόνατα, οπότε θα μπορούσε ένα άτομο να μετατρέψει όλα τα οστά του μεταλλικά, όπως το Wolverine του Hugh Jackman από το MCU; Πιθανότατα δεν θα σας εκπλήξει αν μάθετε ότι η απάντηση είναι ένα σταθερό όχι, αλλά μπορεί να εκπλαγείτε αν ακούσετε πόσο επώδυνο και μάταιο θα ήταν στην πραγματικότητα η επένδυση των οστών σας με μέταλλο.

Το πρώτο ζήτημα είναι η σύντηξη του μετάλλου μέχρι το κόκκαλο, μην πειράζει το γεγονός ότι το μέταλλο που χρησιμοποιείται στη σειρά της Marvel, το adamantium, δεν είναι καν αληθινό. Όσοι είναι εξοικειωμένοι με την παράδοση των X-Men γνωρίζουν ότι ο Wolverine απέκτησε τον άφθαρτο σκελετό του μέσω μιας απίστευτα επώδυνης διαδικασίας που έκανε έγχυση υγρού μετάλλου απευθείας στα οστά του. Είναι δυνατό το μέταλλο να συνδεθεί με οργανικό υλικό, και αυτό φαίνεται στην περίπτωση των μυρμηγκιών που κόβουν φύλλα, τα οποία έχουν άτομα ψευδαργύρου και χαλκού στις ισχυρές γνάθους τους. Ωστόσο, η άντληση λιωμένου μετάλλου στο σώμα ενός ατόμου θα ήταν επώδυνη και επικίνδυνη πέρα ​​από την πεποίθηση.

Ακόμα κι αν κάποιος κατάφερνε να επιβιώσει από τη διαδικασία συγκόλλησης μετάλλου στα κόκαλά του, τα αποτελέσματα θα του έδιναν τρομερή ποιότητα ζωής. Τα μεταλλικά οστά θα έκαναν ένα άτομο πολύ πιο βαρύ και θα περιόριζαν τις κινήσεις του. Ακόμη χειρότερα, ο ζωντανός οστικός ιστός θα πέθαινε τελικά επειδή το μέταλλο θα διέκοπτε τη ροή των θρεπτικών ουσιών.

Ο άφθαρτος σκελετός του Wolverine είναι σαφώς αδύνατο να αναπαραχθεί, αλλά τι γίνεται με τις θρυλικές θεραπευτικές του ικανότητες; Αυτά δεν είναι απλώς προϊόντα της μυθοπλασίας, όπως το αδαμάντιο. Υπάρχουν πολλά είδη της πραγματικής ζωής που έχουν την ικανότητα να αναγεννούν μέρη του σώματος, πιο διάσημα τα γκέκο, τα οποία μπορούν να ρίξουν και να ξαναφυτρώσουν την ουρά τους για να ξεφύγουν από τα αρπακτικά. Μερικά είδη σκουληκιών και μεδουσών μπορούν ακόμη και να αναγεννήσουν ολόκληρα σώματα αφού κοπούν στα δύο. Αυτά τα είδη, συμπεριλαμβανομένης της διάσημης αθάνατης μέδουσας, η οποία μπορεί να ζει επ ‘αόριστον χάρη στις δικές της αναγεννητικές θεραπευτικές δυνάμεις, έχουν συναρπάσει τους ιατρούς ερευνητές πολύ πριν καν το ντεμπούτο του X-Men. Μετά από αιώνες φιλοδοξίας, οι επιστήμονες αρχίζουν επιτέλους να κάνουν μερικές πολλά υποσχόμενες ανακαλύψεις.

Βιολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ ίσως ανακάλυψαν επιτέλους το κλειδί για την αυτοθεραπεία. Σε μια μελέτη του 2019 που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επιστήμημια ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον καθηγητή Mansi Srivastava και τον μεταδιδακτορικό συνεργάτη Andrew Gehrke εξέτασε το DNA των σκουληκιών πάνθηρα με τρεις ζώνες, που μπορούν να αναγεννήσουν μεγάλα τμήματα του σώματός τους. Ξεχώρισαν το γονίδιο απόκρισης πρώιμης ανάπτυξης, ή EGR, ως ένα είδος κύριου διακόπτη που ενεργοποιεί όλα τα άλλα γονίδια που βοηθούν τα σκουλήκια να επουλωθούν. Το EGR προηγουμένως διέφευγε της προσοχής επειδή βρίσκεται στο μη κωδικοποιητικό μέρος του γονιδιώματος, αλλά τώρα που τέθηκε στο επίκεντρο, η επικείμενη έρευνα θα μπορούσε να αποκαλύψει έναν τρόπο για τους ανθρώπους να πάρουν τον έλεγχο των δικών μας γονιδίων EGR και να μετατραπούν σε σχεδόν άφθαρτα όντα. Ακόμα καλύτερα, χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρουμε εκατοντάδες κιλά μεταλλικών οστών γύρω μας!