Η τοποθέτησή του έρχεται σε μια περίοδο ανησυχίας για το πώς μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να πλήξει τον κλάδο των κινηματογραφικών αιθουσών.
Ο Sarandos ανέφερε ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, υποστηρίζοντας πως το Netflix δεν έχει πρόθεση να διαταράξει «μια μηχανή κινηματογραφικής διανομής που είναι εξαιρετική και παράγει δισεκατομμύρια δολάρια». Παράλληλα, τόνισε ότι αναγνωρίζει την αξία της εμπειρίας στον κινηματογράφο και τοποθέτησε το Netflix ως ενεργό παίκτη στην κινηματογραφική αγορά.
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Sarandos είπε ότι το Netflix είναι ανταγωνιστικό και θέλει να κερδίζει στο ξεκίνημα μιας ταινίας στις αίθουσες. Περιέγραψε την επιδίωξη για ισχυρή επίδοση στο άνοιγμα του Σαββατοκύριακου και στο box office, παρουσιάζοντας την κινηματογραφική κυκλοφορία ως στόχο και όχι ως τυπική διαδικασία πριν από το streaming.
Παρότι ο Sarandos είχε αναφέρει και στο παρελθόν ότι το σχέδιο της εταιρείας ήταν να συνεχίσει με «παραδοσιακά» παράθυρα κυκλοφορίας, μέχρι τώρα το Netflix δεν είχε τοποθετηθεί δημόσια με συγκεκριμένο αριθμό ημερών για την προβολή νέων έργων στις αίθουσες. Αυτή η αβεβαιότητα, σε συνδυασμό με σχόλια του Sarandos τον περασμένο Απρίλιο ότι οι κινηματογράφοι είναι «ξεπερασμένοι», είχε οδηγήσει σε εικασίες πως η εταιρεία θα μπορούσε να επιταχύνει τη μετάβαση νέων ταινιών στο streaming, αφήνοντας τους αιθουσάρχες εκτεθειμένους.
Στη νέα του συνέντευξη, ο Sarandos είπε ότι οι προηγούμενες δηλώσεις του παρερμηνεύτηκαν και ότι στόχος του ήταν να εξηγήσει πως η πρόσβαση στις αίθουσες δεν είναι εφικτή για όλους. Ως παράδειγμα, ανέφερε ότι η πυκνότητα των κινηματογράφων δεν είναι ίδια παντού και ότι υπάρχουν περιοχές χωρίς αίθουσα, όπου η μετακίνηση σε άλλη πόλη για να δει κάποιος ταινία δεν είναι ρεαλιστική.
Το θέμα της διάρκειας των κινηματογραφικών «παραθύρων» έχει ήδη αναδειχθεί σε κομβικό ζήτημα για τη βιομηχανία. Πέρυσι, ο Michael O’Leary, επικεφαλής της εμπορικής ένωσης αιθουσών Cinema United, είχε επισημάνει ότι ένα παράθυρο 45 ημερών στις κινηματογραφικές προβολές συνιστά πλέον το ελάχιστο αναγκαίο όριο ώστε ο κλάδος να μπορεί να διατηρεί τη δυναμική και τη βιωσιμότητά του.
Ωστόσο, οι ανησυχίες γύρω από την πιθανή εξαγορά δεν περιορίζονται στη διάρκεια του παραθύρου. Παραμένει ο προβληματισμός ότι μια τέτοια κίνηση μπορεί να στείλει στους θεατές το μήνυμα πως μπορούν απλώς να μείνουν στο σπίτι και να περιμένουν τις νέες κυκλοφορίες να γίνουν διαθέσιμες στο Netflix. Ακόμη και με δέσμευση στον νέο αυτό κανόνα, η προοπτική της συμφωνίας εξακολουθεί να περιγράφεται ως πιθανόν επιζήμια για τη βιομηχανία συνολικά.
