Ένα μεγάλο μέρος του οξυγόνου που αναπνέουμε δεν προέρχεται από τα δάση αλλά από τη θάλασσα, καθώς μικροσκοπικά φύκια που ονομάζονται φυτοπλαγκτόν πραγματοποιούν φωτοσύνθεση με τη βοήθεια του φωτός του ήλιου και απελευθερώνουν οξυγόνο στην ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα να στηρίζεται τόσο η ζωή στη Γη όσο και η ισορροπία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.
Για να λειτουργήσει σωστά αυτή η διαδικασία, το φυτοπλαγκτόν χρειάζεται σίδηρο, ένα στοιχείο που παρότι απαιτείται σε ελάχιστες ποσότητες παίζει καθοριστικό ρόλο στη φωτοσύνθεση, καθώς χωρίς αυτόν οι μηχανισμοί που μετατρέπουν το φως του ήλιου σε χημική ενέργεια δεν μπορούν να δουλέψουν αποδοτικά, με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος της ενέργειας να χάνεται πριν μετατραπεί σε οξυγόνο. Ο σίδηρος φτάνει στους ωκεανούς κυρίως μέσω σκόνης που μεταφέρεται από ξηρές και ερημικές περιοχές της ξηράς, αλλά και μέσω νερών που προέρχονται από το λιώσιμο παγετώνων, δημιουργώντας έτσι μια εύθραυστη ισορροπία που εξαρτάται άμεσα από το κλίμα και τις φυσικές διεργασίες του πλανήτη.
Το φυτοπλαγκτόν αποτελεί τη βάση ολόκληρης της θαλάσσιας τροφικής αλυσίδας και όταν η παραγωγή του μειώνεται περιορίζεται αντίστοιχα και η διαθέσιμη τροφή για μια μεγάλη ποικιλία οργανισμών, από μικροσκοπικά ζωοπλαγκτονικά είδη μέχρι μεγαλύτερα θαλάσσια ζώα.
