Πρόσφατες παρατηρήσεις επιστημόνων αποδεικνύουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο ότι ζούμε εντός μιας ζεστής, λιγότερο πυκνής περιοχής, ένα κοσμικό διαστρικό τούνελ που μας συνδέει με απομακρυσμένα άστρα. Μετά από ολόκληρα χρόνια προσεκτικής χαρτογράφησης, η έρευνα που δημοσιεύεται αποκαλύπτει αυτό που μοιάζει να είναι ένα κανάλι θερμού πλάσματος, με ιδιαίτερα χαμηλή πυκνότητα, που εκτείνεται από το ηλιακό μας σύστημα προς μακρινά αστέρια.
Οι αστρονόμοι του Max Planck Institute μπόρεσαν να επιβεβαιώσουν την άποψη αυτή, χρησιμοποιώντας δεδομένα από το eRosita και δημοσίευσαν την έρευνα στο Astronomy & Physics.
Εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα, οι επιστήμονες γνώριζαν ότι το ηλιακό μας σύστημα βρίσκεται εντός μιας συγκεκριμένης περιοχής του διαστήματος που αποκαλείται local hot bubble. Η περιοχή αυτή υπολογίζεται ότι έχει διάμετρο περίπου τριακοσίων ετών φωτός και δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα ισχυρών κοσμικών εκρήξεων, τα γνωστά supernova.
Στην προσπάθειά τους να κατανοήσουν καλύτερα το υποδιερεύνηση περιβάλλον, οι ερευνητές στράφηκαν στο eRosita. Ανακάλυψαν ένα κανάλι, ή ένα τούνελ καλύτερα που φαίνεται να επεκτείνεται μέχρι τον αστερισμό του Κενταύρου., που διαπερνά το καυτό υλικό και μας συνδέει με μακρινά άστρα.
Μια άλλη παρόμοια δομή φαίνεται να συνδέεται με την περιοχή του Μεγάλου Κυνός (Canis Major). Φαίνεται ότι όλες αυτές οι δομές μπορεί να είναι μόνο ένα μέρος ενός μεγαλύτερου δικτύου, που εκτείνεται μεταξύ περιοχών σχηματισμού άστρων και θυλάκων θερμού αερίου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι και παλιότερα υπήρξαν αυτές οι θεωρίες για την ύπαρξη τέτοιων δομών. Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές υπέθεταν ότι ο χώρος γύρω μας θα μπορούσε να παρέχει λαβύρινθους τέτοιων κοιλοτήτων. Ωστόσο, δεν υπήρχαν ποτέ αρκετά στοιχεία για να υποστηρίξουν την εν λόγω επιστημονική άποψη.
Η περιοχή Local Hot Bubble αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του πως τα ακραία γεγονόταν μπορούν να διαμορφώσουν το χώρο. Οι supernova εκτοξεύουν ύλη και ενέργεια που θερμαίνουν το μεσοαστρικό μέσο.
Κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών, αυτές οι ακραίες συνθήκες δημιουργούν διαφορές στην πυκνότητα, τη θερμοκρασία και τη σύνθεση. Η αλληλεπίδραση της σκόνης, του πλάσματος, της ακτινοβολίας και των μαγνητικών πεδίων είναι παράγοντες που οδηγούν σε ένα περιβάλλον πολύ πιο περίπλοκο από αυτό που οι περισσότεροι νομίζουν, ότι δηλαδή πρόκειται απλά για ένα κενό του διαστήματος. Η πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε υποστηρίζει, δηλαδή, ότι η πίεση σε αυτή τη φυσαλίδα είναι χαμηλότερη από την αναμενόμενη, κάτι που ίσως δείχνει ότι μπορεί να είναι ανοιχτή σε ορισμένες κατευθύνσεις.
Τρσιδιάστατη απεικόνιση της LHB
