Κάθε μέρα, συναντάς ήχους που τεχνικά δεν μπορείς να ακούσεις. Μερικά από αυτά παράγονται σε απίστευτα υψηλούς τόνους, αλλά πολλά άλλα εμφανίζονται ως υπέρηχοι. Αυτό το εύρος εξαιρετικά χαμηλών συχνοτήτων κάτω από 20 Hertz (Hz) βρίσκεται παντού — κατά τη διάρκεια καταιγίδων, μέσα στα εργοστάσια, ακόμη και εν μέσω της κυκλοφορίας στις ώρες αιχμής. Αλλά α αυξανόμενο σύνολο αποδεικτικών στοιχείων υποδηλώνει ότι ο υπέρηχος είναι τακτικά ανιχνεύσιμος σε πιο τρομακτικές καταστάσεις. Πιο συγκεκριμένα, οι φαινομενικά ανεπαίσθητοι τόνοι μπορεί να εμφανίζονται συχνά σε «στοιχειωμένα» hotspot.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα φαντάσματα παράγουν εξαιρετικά χαμηλά βουητά όπως οι κροκόδειλοι. Αντίθετα, οι ερευνητές γράφουν στο περιοδικό Σύνορα στη Συμπεριφορική Νευροεπιστήμη προτείνουν ότι ο υπέρηχος μπορεί να βοηθήσει να εξηγήσει γιατί ορισμένα μέρη απλώς αισθάνονται πιο ανατριχιαστικά ή προαισθανόμενα από άλλα.
“Σκεφτείτε να επισκεφτείτε ένα υποτιθέμενο στοιχειωμένο κτίριο. Η διάθεσή σας αλλάζει, αισθάνεστε ταραγμένοι, αλλά δεν μπορείτε να δείτε ή να ακούσετε τίποτα ασυνήθιστο.” Rodney Schmaltzψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο MacEwan του Καναδά και συν-συγγραφέας της μελέτης, είπε σε δήλωση. «Σε ένα παλιό κτίριο, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να υπάρχει υπέρηχος, ιδιαίτερα σε υπόγεια όπου οι παλιοί σωλήνες και τα συστήματα εξαερισμού παράγουν δονήσεις χαμηλής συχνότητας».
Για να κατανοηθεί καλύτερα η πιθανή σχέση μεταξύ των ασυνείδητων ακουστικών επιρροών στην ανθρώπινη ψυχολογία, η ομάδα του Schmaltz ζήτησε από 36 εθελοντές να καθίσουν μόνοι τους σε ένα δωμάτιο και να ακούσουν είτε ανησυχητικά είτε χαλαρωτικά μουσικά κλιπ. Κατά τη διάρκεια των μισών συνεδριών, οι συγγραφείς της μελέτης εξέθεσαν επίσης τους εθελοντές τους σε ήχους υπερήχων 18 Hz μέσω κρυφών ηχείων υπογούφερ. Στη συνέχεια, κάθε άτομο συμπλήρωσε μια έρευνα για να καταγράψει τις συναισθηματικές του απαντήσεις στη μουσική, καθώς και αν υποψιαζόταν ή όχι οποιαδήποτε έκθεση στον υπέρηχο. Τέλος, παρείχαν δείγμα σάλιου για να αξιολογήσουν τα επίπεδα κορτιζόλης τους.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η κορτιζόλη του σάλιου των συμμετεχόντων ήταν υψηλότερη όταν υπήρχε υπέρηχος, ανεξάρτητα από το αν το άτομο επισήμανε με επιτυχία ή όχι τον ήχο χαμηλής συχνότητας. Οι εθελοντές ανέφεραν επίσης σταθερά υψηλότερα επίπεδα ευερεθιστότητας και κατέταξαν τη μουσική ως πιο θλιβερή συνολικά. Είναι ενδιαφέρον ότι δεν υπήρχαν στατιστικά στοιχεία που να υποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι μπορούσαν να αναγνωρίσουν αξιόπιστα τον υπέρηχο.
«Οι συμμετέχοντες δεν μπορούσαν να προσδιορίσουν με αξιοπιστία εάν υπήρχε υπέρηχος και οι πεποιθήσεις τους σχετικά με το αν ήταν ενεργοποιημένος δεν είχαν ανιχνεύσιμη επίδραση στην κορτιζόλη ή στη διάθεσή τους», εξήγησε ο Schmaltz.
Ενώ τα επίπεδα κορτιζόλης σχετίζονται άμεσα με την ευερεθιστότητα και το στρες στους ανθρώπους, το πείραμα έδειξε ότι η ορμόνη μπορεί επίσης να επηρεάζεται από πιο λεπτές επιρροές.
«Αυτή η μελέτη υποδηλώνει ότι το σώμα μπορεί να ανταποκριθεί στον υπέρηχο ακόμα και όταν δεν μπορούμε να τον ακούσουμε συνειδητά», πρόσθεσε ο Schmaltz.
Προηγούμενη έρευνα υποστηρίζει τη θεωρία τους, συμπεριλαμβανομένου ενός διάσημου περιστατικού πριν από περισσότερα από 40 χρόνια. Κατά τη δεκαετία του 1980, ένας Βρετανός μηχανικός ονόματι Vic Tandy άρχισε να παρατηρεί περίεργα σχήματα στις γωνίες της όρασής του ενώ εργαζόταν σε ένα εργοστάσιο ιατρικού εξοπλισμού. Οι συνάδελφοι είχαν από καιρό ισχυριστεί ότι το ίδιο το κτίριο ήταν στοιχειωμένο. Ωστόσο, τα «οράματα» του Tandy εξαφανίστηκαν αμέσως μετά την ανακάλυψη και την απενεργοποίηση ενός κοντινού θαυμαστή που δημιουργούσε βουητά υπέρηχων.
«Ως κάποιος που μελετά την ψευδοεπιστήμη και την παραπληροφόρηση, αυτό που μου ξεχωρίζει είναι ότι οι υπέρηχοι παράγουν πραγματικές, μετρήσιμες αντιδράσεις χωρίς καμία ορατή ή ακουστική πηγή», είπε ο Schmaltz.
Οι συγγραφείς της μελέτης τονίζουν ότι δεν έχουν καταλήξει σε οριστικά συμπεράσματα ακόμη, επικαλούμενοι τη μικρή δεξαμενή δειγμάτων και επικεντρώνονται σε μία μόνο συχνότητα. Τούτου λεχθέντος, η δουλειά τους είναι μια ακόμη ένδειξη ότι ένα φάντασμα μπορεί να μην είναι αυτό που σηκώνει τις τρίχες στο πίσω μέρος του λαιμού σας – μπορεί απλώς να είναι κάποια ελαττωματικά υδραυλικά.
VIA: www.popsci.com
