Έχοντας αποδείξει ότι έχει την επιχειρησιακή ικανότητα να μεταφέρει ανθρώπους με ασφάλεια στο φεγγάρι και πίσω, οι Ηνωμένες Πολιτείες προχωρούν στον επόμενο μεγάλο στόχο τους: Θέλουν πυρηνικούς αντιδραστήρες σε τροχιά και στη σεληνιακή επιφάνεια έως το 2030. Για ένα τέτοιο επίτευγμα, η Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος θα πρέπει να συνεργαστεί με το Υπουργείο Άμυνας και το Υπουργείο Ενέργειας.
Σε μια ανάρτηση στο X, το Γραφείο Πολιτικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Λευκού Οίκου (OSTP) αποκάλυψε ένα έγγραφο με νέες κατευθυντήριες γραμμές για τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες για τη δημιουργία του οδικού χάρτη της διαστημικής πυρηνικής τεχνολογίας για τα επόμενα χρόνια. Αυτό, λένε, θα εξασφαλίσει «διαστημική υπεροχή των ΗΠΑ».
Επί του παρόντος, τα διαστημικά όργανα χρησιμοποιούν ηλιακή ενέργεια για να λειτουργήσουν. Ωστόσο, αυτό θεωρείται μη πρακτικό για πιο σύνθετους σκοπούς. Αν και τεχνικά υπάρχει πάντα ηλιακό φως, η τροφοδοσία είναι διακοπτόμενη και σχεδόν πάντα απαιτεί ογκώδεις μπαταρίες για την αποθήκευση.
Οι αντιδραστήρες παράγουν αρκετά συνεχή ενέργεια για χρόνια μέσω της πυρηνικής σχάσης. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη λεγόμενη πυρηνική ηλεκτρική πρόωση. Η συνεχής απόδοση τα καθιστά την πιο βιώσιμη επιλογή για επιβίωση στη σεληνιακή βάση, αλλά μπορούν επίσης να επιτρέψουν στα διαστημόπλοια να αναλαμβάνουν μεγάλες ή πολύπλοκες αποστολές χωρίς να ανησυχούν για την εξάντληση περιορισμένης προσφοράς χημικού καυσίμου.
Η πυρηνική τεχνολογία, εν ολίγοις, καθιστά δυνατό να προχωρήσουμε μακρύτερα, με περισσότερο ωφέλιμο φορτίο, για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και με λιγότερους περιορισμούς.
Σύμφωνα με το υπόμνημαστόχος των ΗΠΑ είναι να θέσουν έναν αντιδραστήρα μέσης ισχύος σε τροχιά έως το 2028, με μια παραλλαγή σχεδιασμένη για πυρηνική ηλεκτρική πρόωση, και έναν πρώτο λειτουργικό μεγάλο αντιδραστήρα στην επιφάνεια της Σελήνης έως το 2030. Για να επιτευχθεί αυτό, τόσο η NASA όσο και το Πεντάγωνο θα αναπτύξουν ενεργειακές τεχνολογίες παράλληλα, χρησιμοποιώντας την τρέχουσα στρατηγική ανταγωνισμού μεταξύ των εργολάβων.
Οι αντιδραστήρες θα πρέπει να είναι αρθρωτοί και επεκτάσιμοι και θα πρέπει να περιλαμβάνουν εφαρμογές τόσο για τη μελλοντική ζωή στο φεγγάρι όσο και για τη διαστημική πρόωση. Από την πλευρά του, το DOE θα πρέπει να διασφαλίσει ότι αυτά τα έργα διαθέτουν τα καύσιμα, τις υποδομές και τα χαρακτηριστικά ασφαλείας που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων τους. Επιπλέον, ο οργανισμός θα αξιολογήσει εάν η βιομηχανία έχει την ικανότητα να παράγει έως και τέσσερις αντιδραστήρες σε πέντε χρόνια.
Το σχέδιο προβλέπει τεχνολογίες που παράγουν τουλάχιστον 20 κιλοβάτ ηλεκτρικής ενέργειας (kWe) για τρία χρόνια σε τροχιά και τουλάχιστον πέντε χρόνια στη σεληνιακή επιφάνεια. Στο μεταξύ, θα πρέπει να έχουν σχεδιασμό ικανό να αυξήσει την ισχύ στα 100 kWe. Τα πρώτα σχέδια θα πρέπει να έρθουν μέσα σε ένα χρόνο.
Τέλος, η παραγγελία αναθέτει στο OSTP να δημιουργήσει έναν οδικό χάρτη για την πρωτοβουλία, σημειώνοντας εμπόδια και συστάσεις για την αντιμετώπισή τους.
«Η πυρηνική ενέργεια στο διάστημα θα μας δώσει τη διαρκή ηλεκτρική ενέργεια, τη θέρμανση και την πρόωση που είναι απαραίτητα για μια μόνιμη παρουσία στο φεγγάρι, τον Άρη και πέραν αυτού», OSTP αναρτήθηκε. Από την πλευρά του, ο διαχειριστής της NASA Jared Isaacman αναρτήθηκε«Ήρθε η ώρα για την Αμερική να ξεκινήσει την πυρηνική ενέργεια στο διάστημα». Το μήνυμα ακολουθήθηκε από ένα emoji μιας σημαίας των ΗΠΑ.
Το σχέδιο παρέχει ένα κοινό πλαίσιο για να εργαστεί κάθε οργανισμός. Στο παρασκήνιο, ο αγώνας για τις διαστημικές υποδομές είναι απόδειξη του τεχνολογικού ανταγωνισμού με την Κίνα, η οποία αναζητά επίσης προηγμένες ενεργειακές δυνατότητες για το φεγγάρι.
Αυτή η ιστορία εμφανίστηκε αρχικά στο WIRED en Español και έχει μεταφραστεί από τα ισπανικά.
VIA: www.wired.com
