Ο Saros είναι σχεδόν εδώ και κριτικοί όπως ο δικός μας Rory Mellon πιστεύουν ότι είναι μια από τις πιο συναρπαστικές αποκλειστικότητες του PS5 εδώ και χρόνια. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, δεδομένου ότι είναι μια πνευματική συνέχεια του εξίσου αγαπημένου Returnal του Housemarque. Ο ενθουσιασμός για τον Σάρος δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερος.
Αν και θαυμάζω τον ενθουσιασμό όλων για αυτό το πολυαναμενόμενο παιχνίδι, δεν είναι ένα συναίσθημα που συμμερίζομαι. Βλέπετε, ποτέ δεν έχω νοιαστεί πολύ για τους απατεώνες (ή τους απατεώνες) όπως ο Άδης ή τα νεκρά κύτταρα. Ακόμα και το Returnal δεν κατάφερε να με κερδίσει όταν το έπαιξα στο λανσάρισμα. Εξαιτίας αυτού, πήγα στο Saros με αρκετά χλιαρές προσδοκίες – ειδικά επειδή παρουσιάστηκε ουσιαστικά ως Returnal 2.
Τώρα, αφού πέρασα μια εβδομάδα για να το ξεπεράσω, μπορώ να πω ότι τα συναισθήματά μου για τους απατεώνες δεν έχουν αλλάξει. Στην πραγματικότητα, έχουν μόνο ενισχυθεί. Μην με παρεξηγείτε — Το Saros είναι ένα όμορφο παιχνίδι με γρήγορο και έντονο παιχνίδι. Είμαι σίγουρος ότι θα πουλήσει έναν τόνο αντιγράφων στο PS5. Αλλά όσο καλό είναι το παιχνίδι αντικειμενικά, απλά δεν είναι για μένα. Να γιατί.
Το άρθρο συνεχίζεται παρακάτω
Τι είναι ο Σάρος;
Αν έχετε παίξει Returnal, θα νιώσετε σαν στο σπίτι σας με το πιο πρόσφατο του Housemarque. Αυτό το παιχνίδι δράσης τρίτου προσώπου, απατεώνων, σε βάζει στη θέση του Arjun Devraj, ενός εκτελεστή της εταιρείας Solatri. Σε πέφτουν σε έναν μυστηριώδη πλανήτη που ονομάζεται Carcosa και σου ανατίθεται να ανακαλύψεις τι συνέβη με τους αγνοούμενους αποίκους.
Το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας ξετυλίγεται μέσα από ανατριχιαστικά αρχεία καταγραφής ήχου, αρχεία κειμένου και συνομιλίες πίσω στη βάση του σπιτιού σας (που ονομάζεται Passage). Αν έχετε παρακολουθήσει το Event Horizon ή διαβάσατε τους μύθους του HP Lovecraft για το Cthulhu, θα αναγνωρίσετε την ατμόσφαιρα. Δεν θα το έλεγα παιχνίδι τρόμου, αλλά είναι αρκετά ανησυχητικό.
Από πλευράς παιχνιδιού, είναι σκέτη τρέλα. Έχετε άλματα, ορμές και ένα συμπαγές οπλοστάσιο όπλων για επίθεση, καθώς και τη δυνατότητα να δημιουργήσετε μια ασπίδα φυσαλίδων που απορροφά βλήματα για να τροφοδοτήσει μια ισχυρή σούπερ κίνηση. Είναι γρήγορο, σπασμωδικό και αδυσώπητο – όπως το Returnal και το Resogun.
Οι διαδρομές μέσα από τους διαδικαστικά δημιουργημένους κόσμους διαρκούν περίπου 14-30 λεπτά (τουλάχιστον από την εμπειρία μου), και κάθε θάνατος σας στέλνει πίσω στη βάση, όπου μπορείτε να ξοδέψετε συσσωρευμένο αιθέρα (το νόμισμα του παιχνιδιού) σε μόνιμες αναβαθμίσεις.
Αυτό που εκτιμώ
Ο Housemarque δεν έκανε απλώς ένα σίκουελ του Returnal και το αποκάλεσε μια μέρα. Εφάρμοσαν μερικές έξυπνες αναβαθμίσεις που κάνουν την εμπειρία πιο προσιτή.
Το μεγαλύτερο είναι οι μόνιμες αναβαθμίσεις. Το να μπορείς να ξοδέψεις νόμισμα σε πράγματα όπως καλύτερη πανοπλία ή ισχυρότερα στοιχεία εκκίνησης σημαίνει ότι νιώθεις λίγο πιο δυνατός σε κάθε τρέξιμο, ακόμα κι αν πεθαίνεις επανειλημμένα.
Οι τροποποιητές είναι μια άλλη ωραία πινελιά. Σας επιτρέπουν να προσαρμόσετε κάθε τρέξιμο επιλέγοντας ευεργετικούς λάτρεις, αν και πρέπει να τους εξισορροπήσετε με ένα αρνητικό. Για παράδειγμα, μπορεί να προκαλέσετε περισσότερη ζημιά στους εχθρούς, αλλά να αποδεχτείτε τη χαμηλότερη συλλογή αιθέρα ως αντιστάθμισμα.
Μου αρέσει επίσης πολύ το πώς οι διαδικαστικά δημιουργημένοι κόσμοι αισθάνονται τόσο τυχαίοι όσο και οικείοι. Κάθε τοποθεσία έχει πολλές προκαθορισμένες περιοχές που ανακατεύονται, έτσι ώστε να έχετε μια γενική αίσθηση της διάταξης ενώ εξακολουθείτε να εκπλήσσεστε από νέους εχθρούς και τοποθετήσεις αντικειμένων. Δίνει στην εξερεύνηση μια ωραία αίσθηση γείωσης, αντί να αισθάνεται εντελώς τυχαία.
Τέλος, τα γραφικά είναι απολύτως υπέροχα. Κάθε εξωγήινο τοπίο αισθάνεται κατάλληλα απόκοσμο και τα φωτεινά βλήματα νέον παρέχουν μια ωραία οπτική αντίθεση. Όσον αφορά τις επιδόσεις, το παιχνίδι τρέχει σαν όνειρο στο PS5 Pro (αν και μακάρι το cinematics να ταιριάζει με τα 60fps του παιχνιδιού). Τα απτικά και οι προσαρμοστικές σκανδάλες DualSense κάνουν επίσης τη λήψη απίστευτα ικανοποιητική και καθηλωτική.
Αυτό που δεν μου αρέσει
Όσο κι αν εκτιμώ αυτό που κάνει ο Σάρος, είναι ακόμα πολύ απατεώνας—και δεν έχει κάνει τίποτα για να αλλάξει γνώμη για το είδος.
Ίσως δεν είμαι καλός σε αυτά τα παιχνίδια, αλλά μου πήρε περίπου τέσσερις ώρες σε πέντε ημέρες για να νικήσω το πρώτο αφεντικό, ακόμα και με τροποποιητές. Αυτός είναι πολύς χρόνος για σχετικά μικρή πρόοδο, κάτι που μπορεί να κάνει τον τερματισμό του παιχνιδιού να μοιάζει με τρομακτικό έργο. Δεν τελείωσα το Returnal, οπότε είναι πιθανό η ιστορία να επαναληφθεί εδώ.
Μην με παρεξηγείτε, δεν με πειράζουν τα δύσκολα παιχνίδια. Έχω κερδίσει πολλούς τίτλους της FromSoftware όπως Elden Ring και Bloodborne. Η διαφορά είναι ότι αυτά τα παιχνίδια είναι πιο αργά και πιο σκόπιμα. Ο Saros, από την άλλη πλευρά, είναι μια καθαρή δράση βασισμένη σε συσπάσεις. Πρέπει να είσαι πλήρως κλειδωμένος για να πετύχεις. Εάν είστε κουρασμένοι μετά από μια κουραστική μέρα, είναι δύσκολο να εστιάσετε την απαραίτητη εστίαση για να ξεπεράσετε τις συνεχείς αναποδιές.
Κατώτατη γραμμή
Δεν έχω τίποτα άλλο από το σεβασμό για τους Housemarque και όσα έχουν καταφέρει εδώ. Ο Saros παίρνει όλα όσα αγάπησαν οι άνθρωποι στο Returnal και τα τελειοποιεί με πιο έξυπνη μόνιμη εξέλιξη και πιο προσεγμένο διαδικαστικό σχεδιασμό. Αν σας άρεσε το Returnal ή λαχταράτε ένα παιχνίδι δράσης με εξαιρετικά γρήγορο ρυθμό, υψηλής ικανότητας, αυτό σας προσφέρει μπαστούνια.
Τούτου λεχθέντος, ακόμα δεν με έχει μετατρέψει σε έναν απατεώνα πιστό. Βάζω το χειριστήριο κάτω προς το παρόν και επιστρέφω Pragmata και Resident Evil Requiem. Διαφορετικά εγκεφαλικά επεισόδια για διαφορετικούς ανθρώπους.
Ακολουθώ Οδηγός Tom’s στις Ειδήσεις Google και προσθέστε μας ως προτιμώμενη πηγή για να λαμβάνετε τα ενημερωμένα νέα, τις αναλύσεις και τις κριτικές μας στις ροές σας. Εγγραφείτε στο Tom’s Guide στο YouTube και ακολουθήστε μας TikTok.
Περισσότερα από το Tom’s Guide
VIA: www.tomsguide.com
