Έχουν περάσει 250 χρόνια από τότε που οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν ότι δεν ενδιαφέρονται πλέον να είναι μέρος της Μεγάλης Βρετανίας. Για τον εορτασμό της βαρυσήμαντης επετείου -που ονομάζεται μισή εκατονταετηρίδα- η μη κερδοσκοπική America250 έχει προγραμματίσει πολυάριθμες εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένου κάτι αρκετά επίκαιρο.
Περίπου 2.000 λίρες χρονοκάψουλα θα ταφεί στο Εθνικό Ιστορικό Πάρκο Ανεξαρτησίας της Φιλαδέλφειας στις 4 Ιουλίου 2026. Η κάψουλα προορίζεται να προστατεύσει ένα στιγμιότυπο της Αμερικής σήμερα για άλλα 250 χρόνια. Ενώ η διαδικασία της ταφής τυχαίων αντικειμένων κάτω από τη γη για μερικούς αιώνες μπορεί να ακούγεται απλή, ο σχεδιασμός και η κατασκευή ενός δοχείου αποθήκευσης για να αντέχει ό,τι μπορεί να του ρίξει η φύση για τις επόμενες 25 δεκαετίες είναι το κατόρθωμα.
Η ομάδα περιλαμβάνει μηχανικούς από το Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας (NIST) και ειδικούς σε θέματα συντήρησης στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, οι οποίοι συντονίζονται με την Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων για την εκδήλωση στην πρώτη πρωτεύουσα της χώρας. Η NIST σχεδίασε και κατασκεύασε επίσης τις προστατευτικές προθήκες που περιέχουν ένα πρωτότυπο αντίγραφο της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας και των άλλων ιδρυτικών εγγράφων της Αμερικής.
Ωστόσο, μηχανικός NIST και σχεδιαστής χρονοκάψουλας Τζέι Νανίνγκα λέει Λαϊκή Επιστήμη ότι το αρχικό σχέδιο δεν περιελάμβανε καθόλου την ταφή της χρονοκάψουλας. Η αρχική ιδέα ήταν να ενσωματωθεί η χρονοκάψουλα σε ένα επικείμενο μνημείο στο Εθνικό Ιστορικό Πάρκο της Ανεξαρτησίας που ονομάζεται Join or Die Sculptureεμπνευσμένο από την ομώνυμη γελοιογραφία του Benjamin Franklin του 1754. Το γλυπτό θα αποτελείται από ένα γιγάντιο φίδι που συμβολίζει τις αρχικές 13 αποικίες και αναμένεται να ολοκληρωθεί αυτό το φθινόπωρο. Η America250 (η οργάνωση που ηγείται των επετειακών εορτασμών) ήθελε να ενσωματώσει τη χρονοκάψουλα στη γρανιτένια δομή της.
Η εταιρεία που χαράζει τον γρανίτη τράβηξε το βύσμα αυτής της ιδέας, ωστόσο, επειδή το να χαράξετε ένα σημείο για την κάψουλα θα έκανε τον γρανίτη πολύ αδύναμο. Το έργο κατά συνέπεια μεταπήδησε στο να βάλει τη χρονοκάψουλα υπόγεια.
Το νερό δεν είναι ευπρόσδεκτο σε μια χρονοκάψουλα
Το πρόβλημα του γρανίτη της ομάδας επιλύθηκε, αλλά σύντομα προέκυψαν νέα ζητήματα για τον Nanninga — ιδιαίτερα το νερό. Περιττό να πούμε ότι η κάψουλα «πρέπει να παραμείνει στεγνή», όπως λέει, «έχει σχεδόν οδηγήσει όλα τα άλλα».
Για να διατηρείται η χρονοκάψουλα χωρίς νερό, η κάψουλα αποτελείται κυρίως από δύο τμήματα: ένα δοχείο σε σχήμα σωλήνα που συγκρατεί το πολύτιμο φορτίο της κάψουλας και μια μεγαλύτερη συσκευή που μοιάζει με καμπάνα για να τη σφραγίζει με μια θήκη αέρα. Το βάζο λειτουργεί παρόμοια με το σπρώξιμο ενός κουβά ανάποδα σε μια λίμνη νερού. Ή με έναν τρόπο ποπ κουλτούρας, όπως ο Jack Sparrow και ο Will Turner που περπατούν κάτω από το νερό αναπνέοντας αέρα παγιδευμένο σε μια ανάποδη βάρκα με κωπηλασία Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl.
«Το ποσό της δύναμης που επιστρέφει, προσπαθώντας να σπρώξει αυτόν τον κουβά πίσω από το νερό, θα το εκμεταλλευτούμε», εξηγεί. «Εάν το έδαφος κορεστεί με νερό, η πίεση που δημιουργείται στο δοχείο καμπάνας θα εμποδίσει το νερό να γεμίσει τη χρονοκάψουλα».
Ως εκ τούτου, η χρονοκάψουλα θα πρέπει να αντέχει ακόμη και σε μεγάλες πλημμύρες. Όσο για άλλα χειρότερα σενάρια, η κάψουλα θα πρέπει να είναι μακριά από πυρκαγιές και η Πενσυλβάνια Το επίπεδο κινδύνου σεισμού είναι εξαιρετικά χαμηλό. Ακόμα κι αν συνέβαινε ένα σεισμικό συμβάν, ο Nanninga πιστεύει ότι τόσο η κάψουλα όσο και το περιεχόμενο μέσα θα ήταν εντάξει. Τέλος, αστειεύεται ότι «τα ζόμπι θα είχαν μια πρόκληση γιατί ο ανοξείδωτος χάλυβας δεν είναι διασκεδαστικός για φαγητό».
Μπαίνοντας σε φόρμα
Όσον αφορά το σχήμα του, το Nanninga έλαβε ασαφείς παραμέτρους για το σχέδιο. Αρχικά είχε μερικές επιλογές: έναν κύλινδρο, ένα κουτί, ακόμη και ένα αστέρι. «Νόμιζα ότι το αστέρι ήταν πολύ κουλ», γέλασε. «Ήθελα πραγματικά, πολύ να χρησιμοποιήσω το αστέρι μου».
Αν και αυτό το σχέδιο αστεριών θα ήταν συμβολικό, αποδείχθηκε πολύ περίπλοκο, οπότε αποφάσισαν τον κύλινδρο. Αυτό το σχήμα είναι η πιο οικονομική και αποδοτική επιλογή από την άποψη της κατασκευής – η ομάδα χρειαζόταν απλώς έναν τυπικό βιομηχανικό σωλήνα για να δημιουργήσει τον κύλινδρο αντί να χρειάζεται να κατασκευάσει τη δομή από την αρχή. Επιπλέον, ένας συμπαγής σωλήνας είναι λιγότερο πιθανό να διαρρεύσει από ένα ορθογώνιο δοχείο του οποίου οι διάφορες πλευρές είναι συγκολλημένες μεταξύ τους.
Σημαντικά, ο Nanninga χρειαζόταν επίσης ένα σχέδιο για το πώς να σφραγίσει την κάψουλα όταν όλα τα αντικείμενα αποθηκεύονται μέσα. Η συγκόλληση φαινόταν σαν η προφανής απάντηση και σχεδίαζε η περιφέρεια της σφραγίδας να είναι μεγαλύτερη από την πραγματική χρονοκάψουλα, σαν να σφραγίζει το χείλος ενός καπέλου. Με αυτόν τον τρόπο, η θερμότητα και το πιθανό πιτσίλισμα από το μέταλλο ή το στεγανωτικό δεν θα καταστρέψουν κανένα από τα τεχνουργήματα.
Αλλά ακόμα και με αυτή την προφύλαξη, η υπόλοιπη ομάδα ήταν νευρική για αυτή τη διαδικασία σφράγισης. Αντίθετα, η χρονοκάψουλα θα κλείσει με μια τσιμούχα που συνθλίβει το σύρμα Indium σε μια αυλάκωση μεταξύ του χαλύβδινου καπακιού και του σώματος. Υπό πίεση, το σύρμα ινδίου μπορεί να αυτοσυγκολληθεί σε θερμοκρασία δωματίου, μια διαδικασία που ονομάζεται «συγκόλληση ψυχρού». Το σύρμα θα γεμίσει την αυλάκωση, τα δύο άκρα του θα συγκολληθούν μεταξύ τους και η σφράγιση θα είναι ένας πλήρης κύκλος.
«Συνεχίζουμε να προσαρμοζόμαστε»
Η άμεση πραγματοποίηση όλων αυτών των αλλαγών ήταν μερικές από τις πιο απαιτητικές πτυχές για τη Nanninga, η οποία εργάζεται πάνω στο σχέδιο για τουλάχιστον ενάμιση χρόνο.
«Η αρχική ιδέα ήταν κάτι τελείως διαφορετικό και ότι κάτι τελείως διαφορετικό συνέβη πολλές φορές σε όλο αυτό το διάστημα». Μάικλ Μπερίλαλέει ο συνάδελφος του Nanninga και επικεφαλής του Γραφείου Τεχνολογίας Κατασκευής της NIST Λαϊκή Επιστήμη. «Φτάνεις σε ένα μέρος όπου νιώθεις άνετα και καλά, και μετά κάποιος λέει «ω, περίμενε, αυτό δεν θα λειτουργήσει». Και έτσι νομίζω ότι αυτή είναι η πραγματική ανθεκτικότητα στη μηχανική, ότι απλώς συνεχίζουμε να προσαρμόζουμε.”
Η δουλειά της Berilla σε όλο αυτό είναι να διασφαλίσει ότι τα άτομα με τις κατάλληλες δεξιότητες συμμετέχουν στο έργο και ότι έχουν όλα όσα χρειάζονται. Αυτή η διαδικασία είναι επίσης γνωστή ως «γάτες βοσκής», αστειεύεται. Ορισμένα άλλα curveballs περιλαμβάνουν αλλαγές στα αντικείμενα που θα αποθηκευτούν στη χρονοκάψουλα. Ο Nanninga χρειάστηκε να τροποποιήσει την εσωτερική σχεδίαση της κάψουλας πολλές φορές για να εξηγήσει τις αλλαγές στο διάστημα. Ο σχεδιασμός επηρεάζεται επίσης σε μεγάλο βαθμό από το πώς τα υλικά από τα οποία κατασκευάζονται τα αντικείμενα θα γεράσουν και θα αλληλεπιδράσουν ενδεχομένως μεταξύ τους. Εδώ είναι χρήσιμη η εμπειρία συντήρησης από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου.
Η συλλογή θα αντιπροσωπεύει την τρέχουσα ηγεσία, τους θεσμούς και τις κοινότητες της Αμερικής με τη μορφή επιστολών και άλλων αντικειμένων. Θα περιλαμβάνει αντικείμενα και από τις 50 πολιτείες και τις έξι περιοχές, καθένα από τα τρία τμήματα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και από την επιτροπή America250. Για παράδειγμα, Γιούταθα αντιπροσωπεύεται από νομίσματα, καρφίτσες και ιστορικά κτίρια. Η πλήρης λίστα θα ανακοινωθεί στα μέσα Ιουνίου.
Τα χάρτινα αντικείμενα θα σφραγίζονται σε ξεχωριστό διαμέρισμα από τα μη χάρτινα αντικείμενα, τα οποία θα βρίσκονται σε δοχεία που θα διανέμονται γύρω από το διαμέρισμα χαρτιού. Κανένα από τα αντικείμενα δεν μπορεί να κατασκευαστεί από πλαστικό, γιατί απελευθερώνουν αέρια. Τα ηλεκτρονικά επίσης δεν συζητούνται και φυσικά υπάρχει όριο στο μέγεθος.
Μόλις ολοκληρωθεί, η άδεια χρονοκάψουλα και το βάζο με καμπάνα μαζί θα ζυγίζουν 2.000 λίβρες και θα έχουν ύψος 53 ίντσες και θα ταφούν 10 πόδια κάτω από τη γη. Το περιεχόμενο θα εμφανιστεί ξανά μέχρι το 2276, όταν οι μελλοντικές γενιές θα γιορτάσουν τα 500α γενέθλια της χώρας.
«Στις περισσότερες από τις προσπάθειες που κάνω, αναζητώ εμπνεύσεις ή μαθήματα για τα τρία μικρά παιδιά μου, για να τους δείξω πώς να ανταποκριθούν σε μια πρόκληση που δεν έχει ξαναγίνει, να βεβαιωθώ ότι γίνεται απόλυτα σωστά, να μην τα παρατάω και να συνειδητοποιώ ότι μπορείς πραγματικά να πετύχεις ό,τι θέλεις», εξηγεί η Berilla. «Αυτό προσπαθώ και βρήκα ένα πολύ ζεστό σημείο στην καρδιά μου για αυτό το έργο για αυτόν τον λόγο».
Σχετικές Ιστορικές Ιστορίες
PopSci 2025 Τα καλύτερα νέα
VIA: www.popsci.com
