Ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος των κέντρων δεδομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να φτάσει τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με νέα εργασία χαρτί από τον οικονομολόγο Nicholas Z. Muller του Πανεπιστημίου Carnegie Mellon. Η μελέτη υποδηλώνει ότι η κατασκευή και η λειτουργία αυτών των κέντρων συμβάλλει σημαντικά στη ρύπανση και στο συναφές κόστος υγείας.
Η ανάλυση του Muller σε περίπου 2.800 επιχειρησιακά κέντρα δεδομένων υπογραμμίζει την κατανάλωση ενέργειας που απαιτείται για τη λειτουργία τους. Εκτιμά ότι οι ζημίες που συνδέονται ειδικά με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης ανέρχονται σε 3,7 δισεκατομμύρια δολάρια, με το συνολικό κόστος να αναμένεται να αυξηθεί καθώς συνεχίζεται η επέκταση του κέντρου δεδομένων, αυξάνοντας ενδεχομένως τις περιβαλλοντικές ζημίες έως και 85%.
Η ρύπανση που εκπέμπεται από τα κέντρα δεδομένων φέρεται να συνδέεται με σοβαρά ζητήματα υγείας, όπως πνευμονικές παθήσεις, καρδιακές παθήσεις και πρόωρη θνησιμότητα. Αυτές οι ανησυχίες είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες σε κοινότητες κοντά σε κέντρα δεδομένων, με ρύπους όπως τα ΑΣ2,5 να αποτελούν σημαντικούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία.
Η μελέτη σημειώνει ότι οι ενεργειακές απαιτήσεις των κέντρων δεδομένων επιδεινώνουν το κοινωνικό κόστος που συνδέεται με πρόσθετες πηγές ενέργειας, πολλές από τις οποίες προέρχονται από ανανεωμένους σταθμούς παραγωγής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα. Οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν από την κυβέρνηση Τραμπ έχουν διευκολύνει αυτή την αναβίωση, με αποτέλεσμα αυξημένα επίπεδα ρύπανσης.
Οι εταιρείες τεχνολογίας επωφελούνται από φορολογικά κίνητρα που σχετίζονται με την κατασκευή κέντρων δεδομένων, ενώ το βάρος της υποστήριξης αυξημένων υποδομών βαρύνει τις τοπικές κοινωνίες, οι οποίες αντιμετωπίζουν μειωμένα φορολογικά έσοδα και κλιμακούμενο κόστος. Το Ratepayer Protection Pledge που εισήχθη κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Trump είναι ένα εθελοντικό μέτρο που στερείται λογοδοσίας, αφήνοντας τους πολίτες ευάλωτους σε αυξανόμενα κόστη κοινής ωφέλειας.
Ενώ τα κέντρα δεδομένων παρέχουν ευκαιρίες προσωρινής απασχόλησης κατά τη διάρκεια της κατασκευής, συχνά απαιτούν ελάχιστη εργασία όταν λειτουργούν λόγω της αυτοματοποιημένης φύσης τους. Ο Muller αναγνωρίζει ότι ο οικονομικός αντίκτυπος του περιβαλλοντικού κόστους και του κόστους υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να είναι σχετικά μικρός σε σύγκριση με τα κέρδη παραγωγικότητας που δημιουργούνται από την τεχνητή νοημοσύνη, αν και αυτή η προοπτική μπορεί να μην ευθυγραμμίζεται με τις απόψεις των πληγέντων κατοίκων.
Η αντίθεση στις νέες κατασκευές κέντρων δεδομένων αυξάνεται σε όλες τις ΗΠΑ, οδηγώντας σε καθυστερήσεις και ακυρώσεις έργων. Το κοινό αίσθημα για την τεχνητή νοημοσύνη έχει επίσης μειωθεί, με το 71% των πολιτών των ΗΠΑ να εκφράζουν ανησυχίες για πιθανές μόνιμες απώλειες θέσεων εργασίας που αποδίδονται στην τεχνολογία AI και το 47% να πιστεύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να έχει αρνητικές συνέπειες για την ανθρωπότητα.
VIA: dataconomy.com
